Ευρετήριο

Αἷμα





ΡΙΖΑ: < αβεβ. ετύμου. Πιθανή σχέση με το γερμ. SEIM "στραγγισμένο μέλι" ή με το σανσκρ. IS- "ποτό" ή ακόμη και με το ΙΗΜΙ "ρίχνω, βάλλω".

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Το αίμα (το κόκκινο, ζωντανό υγρό που κυκλοφορεί μέσω της καρδιάς, των αρτηριών και των φλεβών του ανθρώπου και των άλλων σπονδυλωτών ζώων).

2) Το ανθρώπινο αίμα και (συνεκδ.) ο άνθρωπος.

3) (Μετων.) η υλική υπόσταση του ανθρώπου.

4) (Μετων.) θανάτωση, φόνος, θυσία.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Αἱματεκχυσία Heb 9:22, Αἱμορροῶ Mat 9:20.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Σάρξ Eph 6:12, Ἄνθρωπος Rom 1:18, Θυσία Mat 9:13, Φόνος Mar 15:7, Αἱματεκχυσία Heb 9:22.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό γ΄ κλίσης ουδετέρου γένους: Αἷμα, -ατος.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Αἷμα: Ονομαστική-αιτιατική ενικού (βλ. ΕΙΔ. ΑΝΑΦ. 2-5).

2) Αἵματα: Ονομαστική-αιτιατική πληθυντικού.

3) Αἵματι: Δοτική ενικού.

4) Αἵματος: Γενική ενικού.

5) Αἱμάτων: Γενική πληθυντικού (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ. 1).

ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ:

Η Καθαρή Γλώσσα Ενώνει ένα Μεγάλο Πλήθος Λάτρεων

Πώς Μαθαίνουμε την Καθαρή Γλώσσα

Όπως τόνισε μια ομιλία το απόγευμα της Τρίτης, το να μαθαίνουμε την καθαρή γλώσσα σημαίνει να «Προοδεύουμε Προχωρώντας από τα Βασικά Πράγματα στην Ωριμότητα». Η ανάπτυξη είναι ουσιώδης αν θέλουμε να συνεχίσουμε να ωριμάζουμε πνευματικά. Αυτό σημαίνει ότι επωφελούμαστε από όλες τις προμήθειες για πνευματική πρόοδο και εφαρμόζουμε τις Γραφικές αρχές καθημερινά.

«Ας σας Ενώνει η Καθαρή Γλώσσα» ήταν ο τίτλος της δημόσιας ομιλίας, την Παρασκευή. Ο ομιλητής έδειξε ότι, αν και τρεις χιλιάδες διαφορετικές γλώσσες παρακωλύουν την ενότητα, η καθαρή γλώσσα αποτελεί ισχυρή ενοποιητική δύναμη. Έχει διαφυλάξει τους Μάρτυρες του Ιεχωβά από τις πλάνες της Βαβυλώνας, τους έχει διδάξει σεβασμό για την ιερότητα της ζωής και του αίματος, και τους έχει βοηθήσει να ζουν με βάση Γραφικές αρχές που τους ωφελούν πνευματικά και σωματικά. Όλοι είναι ανάγκη να ενδιαφέρονται να μάθουν και να μιλούν την καθαρή γλώσσα, επειδή μόνο εκείνοι που το κάνουν αυτό θα επιζήσουν από τον Αρμαγεδδώνα. Πρέπει να υπακούσουμε αμέσως στη συμβουλή που βρίσκεται στα εδάφια Sop 2:1-3.

Να Εποικοδομείτε ο Ένας τον Άλλον

Όλοι εμείς οι πιστοί Χριστιανοί φυσικά δεν είμαστε χωρίς νόμο. Ο Θεός μάς διατάζει να απέχουμε από την ειδωλολατρία, την πορνεία και τη μοιχεία, καθώς επίσης από την κακή χρήση του αίματος. Συγκεκριμένα απαγορεύει το φόνο, το ψέμα, τον «πνευματισμό» και διάφορες άλλες αμαρτίες. (Act 15:28,29· 1Co 6:9,10· Apoc 21:8, ΜΝΚ) Και δίνει μέσω του Λόγου του σαφείς συμβουλές για πολλά ζητήματα. Παρ’ όλα αυτά, είμαστε υπεύθυνοι, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι ήταν οι Ισραηλίτες, να μαθαίνουμε και να εφαρμόζουμε τις Γραφικές αρχές. Οι πρεσβύτεροι μπορούν να εποικοδομούν τους άλλους με το να τους βοηθούν να βρίσκουν αυτές τις αρχές και να κάνουν σκέψεις γύρω από αυτές παρά απλώς να αναζητούν ή να δημιουργούν κανόνες.»

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 16:1-6: «Κα κουσα μεγλης φωνς κ το ναο λεγοσης τος πτ γγλοις· πγετε κα κχετε τς πτ φιλας το θυμο το θεο ες τν γν. Κα πλθεν πρτος κα ξχεεν τν φιλην ατο ες τν γν, κα γνετο λκος κακν κα πονηρν π τος νθρπους τος χοντας τ χραγμα το θηρου κα τος προσκυνοντας τ εκνι ατο. Κα δετερος ξχεεν τν φιλην ατο ες τν θλασσαν, κα γνετο αμα ς νεκρο, κα πσα ψυχ ζως πθανεν τ ν τ θαλσσ. Κα τρτος ξχεεν τν φιλην ατο ες τος ποταμος κα τς πηγς τν δτων, κα γνετο αμα. Κα κουσα το γγλου τν δτων λγοντος· δκαιος ε, ν κα ν, σιος, τι τατα κρινας, τι αμα γων κα προφητν ξχεαν κα αμα ατος [δ]δωκας πιεν, ξιο εσιν.»

Η τιμωρία των ασεβών και πονηρών από τον Δίκαιο Ιεχωβά Θεό είναι μια πράξη οσιότητας.

Αυτό αποδεικνύεται από τις εντολές που δίνει ο Ιεχωβά εδώ στους εφτά αγγέλους: «Πηγαίνετε και αδειάστε τις εφτά κούπες (φιάλες – ΚΕΙΜ) του θυμού του Θεού στη γη».

Καθώς ο τρίτος άγγελος αδειάζει την κούπα του «στους ποταμούς και τις πηγές των νερών» αυτά γίνονται αίμα.

Κατόπιν ο άγγελος λέει στον Ιεχωβά Θεό: Δίκαιος είσαι Συ Εκείνος που είναι και που ήταν ο Όσιος διότι πήρες αυτές τις αποφάσεις επειδή έχυσαν το αίμα των αγίων και προφητών και τους έδωσες να πιουν αίμα. Τους αξίζει κυριολεκτικά.

Apoc 5:9,10: «κα δουσιν δν καινν λγοντες· ξιος ε λαβεν τ βιβλον κα νοξαι τς σφραγδας ατο, τι σφγης κα γρασας τ θε ν τ αματ σου κ πσης φυλς κα γλσσης κα λαο κα θνους κα ποησας ατος τ θε μν βασιλεῖς κα ερες, κα βασιλεσουσιν π τς γς.»

Apoc 7:4: «Κα κουσα τν ριθμν τν σφραγισμνων, κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες, σφραγισμνοι κ πσης φυλς υἱῶν σραλ»

Apoc 7:9-17: «Μετ τατα εδον, κα δο χλος πολς, ν ριθμσαι ατν οδες δνατο, κ παντς θνους κα φυλν κα λαν κα γλωσσν σττες νπιον το θρνου κα νπιον το ρνου περιβεβλημνους στολς λευκς κα φονικες ν τας χερσν ατν, κα κρζουσιν φων μεγλ λγοντες· σωτηρα τ θε μν τ καθημν π τ θρν κα τ ρνίῳ. Κα πντες ο γγελοι εστκεισαν κκλ το θρνου κα τν πρεσβυτρων κα τν τεσσρων ζων κα πεσαν νπιον το θρνου π τ πρσωπα ατν κα προσεκνησαν τ θε λγοντες· μν, ελογα κα δξα κα σοφα κα εχαριστα κα τιμ κα δναμις κα σχς τ θε μν ες τος αἰῶνας τν αἰώνων· μν. Κα πεκρθη ες κ τν πρεσβυτρων λγων μοι· οτοι ο περιβεβλημνοι τς στολς τς λευκς τνες εσν κα πθεν λθον; κα ερηκα ατ· κρι μου, σ οδας. κα επν μοι· οτο εσιν ο ρχμενοι κ τς θλψεως τς μεγλης κα πλυναν τς στολς ατν κα λεκαναν ατς ν τ αματι το ρνου. δι τοτ εσιν νπιον το θρνου το θεο κα λατρεουσιν ατ μρας κα νυκτς ν τ να ατο, κα καθμενος π το θρνου σκηνσει π ατος. ο πεινσουσιν τι οδ διψσουσιν τι οδ μ πσ π ατος λιος οδ πν καμα, τι τ ρνον τ ν μσον το θρνου ποιμανε ατος κα δηγσει ατος π ζως πηγς δτων, κα ξαλεψει θες πν δκρυον κ τν φθαλμν ατν.»

Apoc 14:1-3: «Κα εδον, κα δο τ ρνον στς π τ ρος Σιν κα μετ ατο κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες χουσαι τ νομα ατο κα τ νομα το πατρς ατο γεγραμμνον π τν μετπων ατν. κα κουσα φωνν κ το ορανο ς φωνν δτων πολλν κα ς φωνν βροντς μεγλης, κα φων ν κουσα ς κιθαρδν κιθαριζντων ν τας κιθραις ατν. κα δουσιν [ς] δν καινν νπιον το θρνου κα νπιον τν τεσσρων ζων κα τν πρεσβυτρων, κα οδες δνατο μαθεν τν δν ε μ α κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες, ο γορασμνοι π τς γς.»

Apoc 20:6: «μακριος κα γιος χων μρος ν τ ναστσει τ πρτ· π τοτων δετερος θνατος οκ χει ξουσαν, λλ σονται ερες το θεο κα το Χριστο κα βασιλεσουσιν μετ ατο] χλια τη.»

Apoc 21:3,4: «κα κουσα φωνς μεγλης κ το θρνου λεγοσης· δο σκην το θεο μετ τν νθρπων, κα σκηνσει μετ ατν, κα ατο λαο ατο σονται, κα ατς θες μετ ατν σται [ατν θες], κα ξαλεψει πν δκρυον κ τν φθαλμν ατν, κα θνατος οκ σται τι οτε πνθος οτε κραυγ οτε πνος οκ σται τι, [τι] τ πρτα πλθαν.»

Τα εδάφια αυτά αναφέρονται στην πρώτη ομάδα από 144.000 αφιερωμένους και βαπτισμένους αληθινούς Χριστιανούς που έχουν λάβει την ελπίδα να υπηρετούν ως ουράνιοι ιερείς και να κυβερνούν από εκεί τη γη ως «βασιλιάδες» με τον Ιησού Χριστό (σημ.: η δεύτερη ομάδα αποτελείται απ΄ ένα σύμμικτο πλήθος πιστών ανθρώπων που θα κατοικούν στη γη. Το πλήθος αυτό είναι γνωστό και αυτό από την Αγία Γραφή ως «άλλα πρόβατα ή πολύς όχλος» (Joh 10:16, Apoc 7:9).

Μέσω της διευθέτησης αυτής τακτοποιούνται «όλα τα πράγματα που βρίσκονται στους ουρανούς καθώς και όλα τα πράγματα που βρίσκονται πάνω στη γη» (Col 1:19,20, Eph 1:10).

Οι παραπάνω αναφερόμενες θεόπνευστες διευθετήσεις είναι τα μέσα με τα οποία πραγματοποιούνται τα οφέλη από το λύτρο (την απολυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού) τα οποία θα εφαρμοστούν σταδιακά σ’ ολόκληρη την υπάκουη ανθρωπότητα σε μία περίοδο χιλίων ετών (1Co 15:24-26).

Ειδικότερα, όσον αφορά «το μεγάλο πλήθος ή τα άλλα πρόβατα» θα επιζήσουν απ΄την «ερχόμενη μεγάλη θλίψη»(βλ. εδάφια Apoc 7:9-17). Αλλά δεν χρειάζεται να περιμένουν μέχρι τότε για ν’ απολαύσουν τα οφέλη από το λύτρο (την απολυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού).

Όλοι αυτοί έχουν ήδη «πλύνει τις πόλεις τους και τις έχουν κάνει λευκές με το αίμα του Αρνίου. Επειδή ασκούν πίστη στο λύτρο ακόμα και τώρα λαμβάνουν πνευματικά οφέλη από αυτή τη στοργική διευθέτηση. Έχουν ανακηρυχτεί δίκαιοι ως φίλοι του Θεού (Jas 2:23).

Επίσης ως αποτέλεσμα της απολυτρωτικής θυσίας του Ιησού Χριστού, τώρα μπορούν: α) να πλησιάζουν με παρρησία το θρόνο της παρ’ αξίαν καλοσύνης του Θεού (Heb 4:14-16), β) όταν σφάλλουν ή αμαρτάνουν λαμβάνουν απευθείας συγχώρεση (Eph 1:7), γ) απολαμβάνουν μια καθαρισμένη συνείδηση παρ’ όλο ότι είναι ατελείς (Heb 9:9, 10:92, 1Pe 3:21), δ) βρίσκονται συνεχώς σε μια πραγματική εξέλιξη συμφιλίωσης με τον Ιεχωβά Θεό (2Co 5:19,20), ε) αναμένουν με βεβαιότητα ότι στη χιλιετή Βασιλεία του Θεού «θα ελεθερωθούν από την υποδούλωση στη φθορά» και στ) σταδιακά και τελικά «θα έχουν και θ’ απολαύσουν την ένδοξη ελευθερία των παιδιών του Θεού»(Rom 8:21).

Τι υπέροχες ευλογίες και αίσθημα δέους γι’ αυτή την πραγματική προοπτική χάρις στην απολυτρωτική θυσία του Βασιλιά και Λυτρωτή του ανθρώπινου γένους του Ιησού Χριστού!

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Το νόημα της λ. Αἷμα στις Ελληνικές Χριστιανικές Γραφές (Καινή Διαθήκη) περιλαμβάνει σημαίνουσα σημασία καθώς:

α) προσκιάζει την απολυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού ως Αμνού Άμωμου (1Pe 1:19), η οποία - ως Λύτρο - εξασφάλισε την απελευθέρωση με τη συγχώρεση των αμαρτιών και την πρόσοδο σε ζωή αιώνια ολόκληρου του ανθρώπινου γένους (παραβ. Heb 9:6,7,11-14,24,28, 10:11-14 και 1Pe 3:18),

β) την αυτή καθ' εαυτή προσφορά της απολύτρωσης δια του αίματος του Ιησού Χριστού, την άφεση των παραπτωμάτων (αμαρτιών) σύμφωνα με τον πλούτο της χάριτος αυτού που οδηγεί στην αιώνια ζωή (παραβ. Eph 1:7).

ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΦΡΑΣΕΙΣ-ΕΔΑΦΙΑ:

Mat 23:35: «Πᾶν αἷμα ἐκχυνόμενον ἐπὶ τῆς γῆς» (Ἐκχέω αἷμα τινός: φονεύω/θανατώνω κάποιον).

Mat 27:4: «Ἥμαρτον, παραδούς αἷμα ἀθῶον» (Παραδίδω αἷμα).

Heb 12:4: «Μέχρις αἵματος ἀντικατέστητε πρὸς τὴν ἁμαρτίαν» (Μέχρις αἵματος: μέχρι εξοντώσεως).

Mat 27:25: «Τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐφ' ἡμᾶς» (Αἷμα ἔρχεται ἐπί τινα: ο φόνος/η ενοχή του φόνου βαρύνει κάποιον).

Luk 11:50: «Ἵνα ἐκζητηθῆ τὸ αἷμα… τῶν προφητῶν… ἀπό τῆς γενεᾶς ταύτης» (Ἐκτιμῶ τὸ αἷμα (τινός) ἀπό τινος: τιμωρώ/εκδικούμαι κάποιον για τον φόνο κάποιου).

Apoc 6:10: «Ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἐκ τῶν κατοικούντων τῆς γῆς» (Ἐκδικῶ τὸ αἷμα (τινός) ἐκ τινός).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 5:9: Heb 9:12  1Pe 1:19 

Apoc 6:10: Gen 4:10  Deu 32:43

Apoc 6:12: Joe 2:31  Mat 24:49  Act 2:20

Apoc 7:14: Heb 9:14  Heb 9:22  1Jo 1:7  Apoc 1:5

Apoc 8:8: Exo 7:20

Apoc 11:6: Gen 9:4  Exo 7:19  Act 15:20

Apoc 16:3: Exo 7:20

Apoc 16:4: Exo 7:20

Apoc 16:6: Hsa 49:26

Apoc 17:6: Apoc 18:24  Apoc 19:2

Apoc 18:24: Apoc 6:10

Apoc 19:13: Heb 12:24  1Pe 1:2

1) Η λ. Αἱμάτων στο εδάφιο Joh 1:13 έχει γραφεί σε πληθυντικό (αντί ενικού). Πρόκειται για λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

2) Η λ. Αἷμα αναφέρεται στο εδάφιο Act 18:6 (παραβ. Mat 27:25) στο οποίο η φράση: "Τὸ αἷμα ὑμῶν ἐπὶ τὴν κεφαλήν ἡμῶν" εμφανίζεται σε ελλειπτική φράση επειδή θεωρήθηκε ως αυτονόητη ή ανθυπονοούμενη η λέξη η οποία παραλείπεται. Το φαινόμενο είναι «αρχαιοελληνικός ιδιωματισμός» και μάλιστα «αττικισμός» της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

3) Η λ. Αἷμα στο εδάφιο Apoc 16:6, 18:24 περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

4) Η φράση: Αἷμα καὶ πῦρ στο εδάφιο Act 2:19 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Joe 2:28-29).

5) Η λ. Αἷμα στο εδάφιο Rom 13:15 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Pro 1:16).

6) Η λ. Αἷμα στο εδάφιο Heb 9:20 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Exo 24:8).

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ Ο': Deu 12:16.

ΑΓΓΛΙΚΑ: Blood.

Αἷμα, ατος, τό, blood, gore, slaughter; also consanguinity, progeny, race, family; as we say in English, the blood, i. e. family, as the blood royal, for the royal family, etc. According to Hermann it is not used for a sword, in Soph. Electr. 1386, as some have contended. From αἴθω, to burn.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Sanguis, Sanguinem.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Blut.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Sangue.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Sang.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Sangre.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Sangue.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Bloed.