Ευρετήριο

Ἀληθινός, ή, όν



ΡΙΖΑ: < ΑΛΗΘΗΣ + παραγ. κατάλ. -ΙΝΟΣ < Α- στερητ. + ΛΗΘΟΣ (το) / ΛΗΘΗ (η) "λησμονιά" < ΛΑΝΘΑΝΩ < θ. ΛΑΘ- (αόρ. β΄ Ε-ΛΑΘ-ΟΝ), το -Θ- του θέματος είναι πρόσφυμα. (Βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 3).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Πραγματικός, αληθινός, αξιόπιστος.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Ἀληθεύω Gal 4:16, Ἀληθής Joh 3:33, Ἀληθῶς Mat 14:33, Λήθη 2Pe 1:9, Λάθρα Mat 1:19, Λανθάνω Mar 7:24.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Γνήσιος 2Co 8:8, Γνησίως Phl 2:20, Ἀψευδής Tit 1:2.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Ψευδής Act 6:13, Ψευδάδελφος 2Co 11:26, Ψευδαπόστολος 2Co 11:13, Ψευδοδιδάσκαλος 2Pe 2:1, Ψευδολόγος 1Ti 4:2, Ψευδομάρτυς Mat 26:60, Ψευδοπροφήτης Mat 7:15, Ψευδοχριστός Mat 24:24, Ψευδώνυμος 1Ti 6:20, Ψεύστης Joh 8:44.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Επίθετο β΄ κλίσης, τρικατάληκτο σε: -ος, -η, -ον.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΕΠΙΘΕΤΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ἀληθιναί: Ονομαστική πληθυντικού θηλυκού γένους ( βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 2).

2) Ἀληθινή: Ονομαστική ενικού θηλυκού γένους.

3) Ἀληθινῆς: Γενική ενικού θηλυκού γένους.

4) Ἀληθινοί: Ονομαστική πληθυντικού αρσενικού γένους.

5) Ἀληθινόν: Αιτιατική ενικού αρσενικού ή ουδετέρου γένους (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 1).

6) Ἀληθινός: Ονομαστική ενικού αρσενικού γένους.

7) Ἀληθινοῦ: Γενική ενικού αρσενικού γένους.

8) Ἀλήθινῷ: Δοτική ενικού αρσενικού γένους.

9) Ἀληθινῶν: Γενική πληθυντικού ουδετέρου γένους.

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 19:11: «Κα εδον τν ορανν νεγμνον, κα δο ππος λευκς κα καθμενος π ατν [καλομενος] πιστς κα ληθινς, κα ν δικαιοσν κρνει κα πολεμε

Σύντομα, όλα τα σημερινά έθνη θα έρθουν αντιμέτωπα με τον Ιησού Χριστό και τις ουράνιες δυνάμεις Του στην τελική μάχη ενάντια στην κυριαρχία του Θεού, μια μάχη που ονομάζεται «στην Εβραϊκή Αρ-Μαγεδών» (Apoc 16:14,16, 19:12-16).

Πριν από 2.500 και πλέον χρόνια, ο προφήτης Δανιήλ προείπε υπό θεϊκή έμπνευση την κατάληξη των ανθρώπινων κυβερνήσεων που θα εναντιώνονταν στο σκοπό του Θεού: «Στις ημέρες εκείνων των βασιλιάδων, ο Θεός του ουρανού θα εγκαθιδρύσει μια βασιλεία η οποία ποτέ δεν θα καταστραφεί. Και η βασιλεία αυτή δεν θα περάσει σε άλλον λαό. Θα συντρίψει και θα βάλει τέλος σε όλες αυτές τις βασιλείες και η ίδια θα παραμείνει στους αιώνες» (Dan 2:44).

Δεν θα υπάρχουν τα ανθρωποποίητα εθνικά σύνορα. Αυτή η συναρπαστική προοπτική πρέπει να μας υποκινεί όλους να αινούμε και να τιμούμε τον Δημιουργό μας, τον Ιεχωβά Θεό, όσο καλύτερα μπορούμε.

Apoc 21:5: «Κα επεν καθμενος π τ θρν· δο καιν ποι πντα κα λγει· γρψον, τι οτοι ο λγοι πιστο κα ληθινο εσιν.»

Ολόκληρη η γη μετατρέπεται πλέον σε παράδεισο με μια μνημειώδη και μεγαλειώδη φράση για την εποχή εκείνη: «Ἰδού καινά ποιῶ πάντα» (δείτε, κάνω νέα τα πάντα). Καθώς έχει καταστραφεί το παλαιό ασεβές πονηρό σύστημα πραγμάτων, θα παραμείνουν «οι νέοι ουρανοί και η νέα γη» όπου θα εφαρμόζεται πλέον δικαιοσύνη σε ολόκληρη τη γη (παραβ. Mat 6:9-10, 3:10).

Apoc 3:14: «Κα τ γγλ τς ν Λαοδικείᾳ κκλησας γρψον· Τδε λγει μν, μρτυς πιστς κα ληθινς, ρχ τς κτσεως το θεο»

Ο Ιεχωβά Θεός είναι από κάθε άποψη πλήρης και αυτάρκης και δεν του λείπει απολύτως τίποτα που θα μπορούσε να του προμηθεύσει κάποιος άλλος.

Η αγάπη Του, μια ενεργή ιδιότητα του Ίδιου, τον υποκίνησε φυσιολογικά να θέλει να μοιραστεί τις χαρές της ζωής με νοήμονα πλάσματα τα οποία θα μπορούσαν να εκτιμήσουν ένα τέτοιο τεράστιας σημασίας και μεγαλειώδες δώρο.

Επισημαίνεται ότι «η Αρχή της δημιουργίας (κτίσεως) του Θεού» ήταν ο Μονογενής Του Υιός. Κατόπιν ο Ιεχωβά Θεός χρησιμοποίησε αυτόν τον Δεξιοτέχνη Εργάτη πορκειμένου να φέρει σε ύπαρξη όλα τα άλλα πράγματα της δημιουργίας, ξεκινώντας από τους αγγέλους (Job 38:4,7, Col 1:16).

Σημειώνεται ότι οι άγγελοι, ως ισχυρά πνεύματα, προικισμένα με ελευθερία, νοημοσύνη και αισθήματα είχαν την ευκαιρία ν’ αναπτύξουν δικούς τους δεσμούς αγάπης, το ένα με το άλλο και πάνω απ’ όλα με τον Ιεχωβά Θεό (2Co 3:17). Κατά συνέπεια αγάπησαν επειδή πριν αγαπήθηκαν.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 3:7: Apoc 3:14  Apoc 19:11

Apoc 3:14: Joh 1:14  Apoc 19:11

Apoc 6:10: 1Jo 5:20

Apoc 19:11: Joh 1:14  Apoc 3:14

Apoc 22:6: Tit 1:2  Apoc 21:5

1) Η λ. Ἀληθινόν στο εδάφιο 1Jo 5:20 αποτελεί χαρακτηριστικό νεολογισμό καθώς χρησιμοποιείται στον ενικό αριθμό τονίζοντας τη μοναδικότητα (του αληθινού Θεού και του Ιησού Χριστού) σε αντίθεση με αντίστοιχες αναφορές σε πληθυντικό αριθμό που χρησιμοποιείται από τους Εβδομήκοντα Ο΄ και γραμματεία των εθνικών (ειδωλολατρών) για θεούς και κυρίους αυτών (παραβ. Gen 35:2, 4, Exo 18:12, 1Co 8:5, 6).

2) Η λ. Ἀληθιναί στο εδάφιο Apoc 15:3 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Psa 111:2, Psa 139:14).

3) Το βασικό στερητικό πρόθεμα Α- και Αν- της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας εκφράζει έλλειψη, στέρηση, απουσία και γενικά (εκφράζει) αντίθεση του δηλουμένου από το υπόλοιπο μέρος της λέξης (παραβ.: Ἄ-κακος Rom 16:18, Heb 7:26, Ἄ-καρπος Mat 13:22, Ἄ-νομος Luk 22:37, Act 2:23, Ἄ-σοφος Eph 5:15). Το στερητικό πρόθεμα Α- και Αν- προέρχεται από την Ι.Ε. ρίζα Ν- (ημίφωνο), η οποία είναι συνεσταλμένη μορφή της ρίζας Νε-, η οποία έχει διατηρηθεί στις λ. Νη-στεύω (Mat 4:2), Νη-στεία (Luk 2:37), Νῆ-στις (Mat 15:32). Σημειώνεται ότι το Α- εμφανίζεται όταν ακολουθεί σύμφωνο (παραβ. Ἄ-κακος Rom 16:18, Ἀ-κατάλυτος Heb 7:16). Το δε Αν- όταν ακολουθεί φωνήεν (παραβ. Ἀν-εξιχνίαστος Rom 11:33, Ἀν-επίλημπτος 1Ti 3:2).

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο'): Exo 34:6, Psa 119:2, 139:14 (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ. 2).



1) ΑΓΓΛΙΚΑ: True.

Ἀληθινός, ή, όν, true, genuine; legitimate; complete, thorough; ἀληθινὸν στράτευμα, an effective army, Xen. Anab. i, 9, 10.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Verax, Verus.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Genuine.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Genuine.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Véritable.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Genuino.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Genuíno.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Echt.