Ευρετήριο

Ἀλληλούϊα



ΡΙΖΑ: < εβρ. HALLELUJAH «αινείτε τον ΓΙΑΧ», ΓΙΑΧ = συντετμ. τ. του ΓΙΑΧΒΕ.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: (εβρ. έκφρ.) αινείτε τον Γιαχ (σύντμηση του κυρίου ονόματος του Θεού Γιαχβέ ή Ιεχωβά). ΑΛΛΗΛΟΥΪΑ: μεταγραμματισμός εβραϊκής έκφρασης που σχεδόν πάντοτε αποδίδεται: Αινείται τον Γιαχ (Ο΄ Psa 135:1-3, 146:1, 147:1, 148:1, 149:1, 150:1).

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Αἰνῶ Luk 2:13, Αἶνος Mat 21:16, Δοξάζω Mat 5:16, Ὑμνῶ Mat 26:30, Ὕμνος Eph 5:19.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Ὕβρις 2Co 12:10, Ὑβριστής Rom 1:30, 1Ti 1:13, Βλασφημία Eph 4:31, Col 3:8.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Επιφώνημα δοξαστικό.

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Ἀλληλούϊα (Apoc 19:1,6)

«Μετὰ ταῦτα ἤκουσα ὡς φωνὴν μεγάλην ὄχλου πολλοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ λεγόντων· ἁλληλουϊά· ἡ σωτηρία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμις τοῦ θεοῦ ἡμῶν,», «Καὶ ἤκουσα ὡς φωνὴν ὄχλου πολλοῦ καὶ ὡς φωνὴν ὑδάτων πολλῶν καὶ ὡς φωνὴν βροντῶν ἰσχυρῶν λεγόντων· ἁλληλουϊά, ὅτι ἐβασίλευσεν κύριος ὁ θεὸς [ἡμῶν] ὁ παντοκράτωρ.».

Ναι, Αλληλούια! Αυτή η λέξη σημαίνει «Αινείτε τον Γιαχ». «Γιαχ» είναι η συντμημένη μορφή του θεϊκού ονόματος, Ιεχωβά. Εδώ μας γίνεται υπενθύμιση της προτροπής του ψαλμωδού: «Καθετί που έχει πνοή ας αινεί τον Γιαχ. Αινείτε τον Γιαχ!» (Psa 150:6) Το ότι ο Ιωάννης ακούει την αγαλλόμενη ουράνια χορωδία να ψάλλει δύο φορές «Αλληλούια!» σε αυτό το σημείο της Αποκάλυψης καταδεικνύει τη συνοχή της θεϊκής αποκάλυψης της αλήθειας. Ο Θεός των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών είναι ο ίδιος με τον Θεό των προγενέστερων Εβραϊκών Γραφών, και το όνομά του είναι Ιεχωβά. Ο Θεός που προκάλεσε την πτώση της αρχαίας Βαβυλώνας έχει τώρα κρίνει και καταστρέψει τη Βαβυλώνα τη Μεγάλη. Αποδώστε σε εκείνον όλη τη δόξα για αυτό το επίτευγμα! Η δύναμη που κατηύθυνε την πτώση της ανήκει σε εκείνον και όχι στα έθνη που ο ίδιος χρησιμοποίησε ως μέσα για να την ερημώσουν. Μόνο στον Ιεχωβά πρέπει να αποδώσουμε τη σωτηρία. (Hsa 12:2· Apoc 4:11· 7:10, 12).

Η Βαβυλώνα η Μεγάλη έχει πυρποληθεί σαν κατακτημένη πόλη, και ο καπνός από αυτήν «ανεβαίνει στους αιώνες των αιώνων». Όταν μια κυριολεκτική πόλη καίγεται από τα στρατεύματα του κατακτητή, ο καπνός συνεχίζει να ανεβαίνει για όσο διάστημα οι στάχτες παραμένουν ζεστές. Το μόνο που θα καταφέρει οποιοσδήποτε προσπαθήσει να την ανοικοδομήσει ενώ αυτή εξακολουθεί να καπνίζει θα είναι να καεί και ο ίδιος από τα ερείπια που σιγοκαίνε. Εφόσον ο καπνός από τη Βαβυλώνα τη Μεγάλη θα ανεβαίνει «στους αιώνες των αιώνων», αποδεικνύοντας ότι η κρίση εναντίον της είναι αμετάκλητη, κανείς δεν θα μπορέσει ποτέ να αναστηλώσει αυτή την άνομη πόλη. Η ψεύτικη θρησκεία έχει αφανιστεί για πάντα. Ναι, Αλληλούια! (Παραβ. Hsa 34:5, 9, 10).

Υπάρχουν και άλλες αιτίες για χαρά, όπως λέει στη συνέχεια ο Ιωάννης: «Και άκουσα κάτι σαν φωνή μεγάλου πλήθους και σαν ήχο πολλών νερών και σαν ήχο δυνατών βροντών. Αυτοί έλεγαν: “Αινείτε τον Γιαχ [Αλληλούια], επειδή ο Ιεχωβά ο Θεός μας, ο Παντοδύναμος, έχει αρχίσει να βασιλεύει”». (Apoc 19:6) Αυτό το τελευταίο Αλληλούια είναι που κάνει τη διακήρυξη τετράγωνη, συμμετρική. Είναι ένας ισχυρός ουράνιος ήχος, πιο μεγαλειώδης από οποιαδήποτε ανθρώπινη χορωδία, πιο μεγαλοπρεπής από οποιονδήποτε καταρράκτη πάνω στη γη και πιο φοβερός από οποιαδήποτε επίγεια καταιγίδα. Οι μυριάδες ουράνιες φωνές γιορτάζουν το γεγονός ότι «ο Ιεχωβά ο Θεός μας, ο Παντοδύναμος, έχει αρχίσει να βασιλεύει».

ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ-ΕΔΑΦΙΑ:

Ἀλληλούϊα, τὸ Ἑβρ.: χαλλελούγια = αἰνεῖτε τὸν Ἰαώ, Ἑβδ. Tob 13:18, Psa 104 (ἐν. κεφαλίδι) καὶ ἀλλ., Apoc 19:1 κἑξ., Τερτ. 1194Α, Ἱερών. Ι, 430 (132).

- Μετὰ τοῦ ἄρθρου τὸ ἀλληλούϊα, Ἑβδ. Mac 3, 7, 13, Ἀθαν. ΙΙΙ, 37Β. «Ἑκάστου ἔτους ἅπαξ ἐν Ρώμῃ τὸ Ἀλληλούϊα ψάλλουσι κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς πασχαλίου ἑορτῆς,» Σωζ. 1476Β.

- Ὁ Θεοδοτίων ἑρμηνεύει τὴν λέξιν: «αἰνεῖτε τὸ Ὄν,» ὁ δὲ Ἡσύχ.: «αἶνος τῷ ὄντι Θεῷ, αἰνεῖτε τὸν Κύριον,» Ἰουστῖνος δὲ ὁ μάρτ.: «Ὑμνήσατε μετὰ μέλους τὸ Ὄν,» κτλ. Ὁ Πτωχοπρόδρομος (2. 335) καθαπτόμενος τῶν τρυφηλῶν ἡγουμένων τῶν χρόνων του λέγει: «Ἐκεῖνοι Θεὸς καὶ Κύριος ψάλλουσι καθημέραν, ἡμᾶς δὲ λέγουν σήμερον ψάλλετε Ἀλληλούϊα,» διότι κατὰ τὴν Μεγ. Τεσσαρ. ἀντὶ τοῦ Θεὸς Κύριος... ψάλλεται τὸ Ἀλληλούϊα, δηλ. ὑμεῖς οἱ πτωχοὶ μοναχοὶ πρέπει πάντοτε νὰ νηστεύητε.».

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 19:1: Dan 7:10  Psa 150:6  Apoc 12:10  Apoc 7:12.

Apoc 19:3: Psa 117:1  Hsa 34:10.

Apoc 19:4: Apoc 4:4  Apoc 4:6  1Ki 22:19  Hsa 6:1  Psa 106:48.

Apoc 19:6: Psa 113:1  Exo 6:3  Psa 97:1  Hsa 52:7  Dan 7:9  Apoc 11:15.

1) Η λ. Ἀλληλούϊα στα εδάφια Apoc 19:1,3,4,6 είναι δανεισμένη από την Εβραϊκή (ή την Αραμαϊκή) γλώσσα. Η σημασία της τροποποιήθηκε ή επεκτάθηκε ανάλογα με την πρωτότυπη έννοια.

2) Η λ. Ἀλληλούϊα στα εδάφια Apoc 19:3,4,6 περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Alleluia.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Allelúja.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Halleluja.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Alleluia.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Alleluia.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Aleluya.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Aleluia.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Alleluia.