Ευρετήριο

Ἀμὴν



ΡΙΖΑ: < εβρ. ΑΜΕΝ "ας γίνει, είθε" < ρ. AMAN "είμαι αξιόπιστος".

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Αληθώς, βέβαια, τω όντι.

2) Είθε, μακάρι.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Ἀληθῶς 1Jo 2:5, Ὄντως Mar 11:32, Ναὶ Luk 11:51.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Ψεύδομαι Rom 9:1, 2Co 11:31, Gal 1:20.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Επίρρημα δάνειο από την Εβραϊκή.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΑ.

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Apoc 22:21: «Ἡ χάρις τοῦ κυρίου Ἰησοῦ μετὰ πάντων.»

Έτσι λοιπόν, μαζί με τον Ιωάννη, προσευχόμαστε θερμά: «Αμήν! Έλα, Κύριε Ιησού». Και ο Ιωάννης, ο ηλικιωμένος απόστολος, προσθέτει: «Είθε η παρ’ αξία καλοσύνη του Κυρίου Ιησού Χριστού να είναι με τους αγίους». (Apoc 22:20, 22:21) Ας είναι και με όλους εσάς που διαβάσατε αυτό το έντυπο. Είθε να πιστεύετε ότι το μεγαλειώδες αποκορύφωμα της Αποκάλυψης πλησιάζει, ώστε να μπορείτε και εσείς να ενωθείτε μαζί μας λέγοντας ένα εγκάρδιο «Αμήν!»

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 3:14: «Κα τ γγλ τς ν Λαοδικείᾳ κκλησας γρψον· Τδε λγει μν, μρτυς πιστς κα ληθινς, ρχ τς κτσεως το θεο»

Ο Ιεχωβά Θεός είναι από κάθε άποψη πλήρης και αυτάρκης και δεν του λείπει απολύτως τίποτα που θα μπορούσε να του προμηθεύσει κάποιος άλλος.

Η αγάπη Του, μια ενεργή ιδιότητα του Ίδιου, τον υποκίνησε φυσιολογικά να θέλει να μοιραστεί τις χαρές της ζωής με νοήμονα πλάσματα τα οποία θα μπορούσαν να εκτιμήσουν ένα τέτοιο τεράστιας σημασίας και μεγαλειώδες δώρο.

Επισημαίνεται ότι «η Αρχή της δημιουργίας (κτίσεως) του Θεού» ήταν ο Μονογενής Του Υιός. Κατόπιν ο Ιεχωβά Θεός χρησιμοποίησε αυτόν τον Δεξιοτέχνη Εργάτη πορκειμένου να φέρει σε ύπαρξη όλα τα άλλα πράγματα της δημιουργίας, ξεκινώντας από τους αγγέλους (Job 38:4,7, Col 1:16).

Σημειώνεται ότι οι άγγελοι, ως ισχυρά πνεύματα, προικισμένα με ελευθερία, νοημοσύνη και αισθήματα είχαν την ευκαιρία ν’ αναπτύξουν δικούς τους δεσμούς αγάπης, το ένα με το άλλο και πάνω απ’ όλα με τον Ιεχωβά Θεό (2Co 3:17). Κατά συνέπεια αγάπησαν επειδή πριν αγαπήθηκαν.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 3:14: 2Col 1:20

Apoc 7:12: Heb 13:21, 1 Pe 4:11, 1 Pe 5:11

1) Η λ. Ἀμήν στα εδάφια Joh 1:51, 3:3 χρησιμοποιείται δύο φορές για έμφαση λόγω της σοβαρότητάς της. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

2) Ἀμήν, Ἑβρ. ἐπίρρ., = ἀληθῶς, τῇ ἀληθείᾳ, γένοιτο, Ἑβδ., Κ. Δ: - τὸ ἀμήν, βεβαιότης, Κ. Δ.:

3) «Ὁ Ἀμήν» είναι ο Ιησούς Χριστός διαμέσου του οποίου πραγματοποιούνται, γίνονται αληθινές οι υποσχέσεις του Θεού.

4) Η λ. Ἀμήν είναι δανεισμένη από την Εβραϊκή (ή την Αραμαϊκή) γλώσσα. Η σημασία της τροποποιήθηκε ή επεκτάθηκε ανάλογα με την πρωτότυπη έννοια.

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο'): Isa 49:7, 65:16, Psa 19:7, 111:7.

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Amen, Verily.

Ἀμήν, indecl. amen, so be it; verily, truly; as a subst. the truth, i. e. he who is true, the Messiah, Apoc. 3:14, 14. Hebr.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Amen.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Amen.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Amen, verità.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Amen, En vérité.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Amén, En verdad.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Amém, Verdade.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Amen, Voorwaar.