Ευρετήριο

Ἄμπελος



ΡΙΖΑ: Αρχ. λ. μη Ι.Ε. που ανήκει στο προελληνικό μεσογειακό υπόστρωμα, αἱμάπελος (αἷμα – πέλω) (βάσει του κατακόκκινου χυμού, δηλ. του οίνου, που δίνει αποκλειστικά το φυτό άμπελος).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Κλήμα, αμπέλι, αμπελώνας.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Ἀμπελών Mat 20:1, 21:28, 1Co 9:7, Ἀμπελουργός Luk 13:7.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Κλῆμα Joh 15:2,4,5,6, Ἀμπελών Mat 20:1, 21:28.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό β΄ κλίσης, θηλυκού γένους: Ἄμπελος, -ου.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ἄμπελον: Αιτιατική ενικού.

2) Ἄμπελος: Ονομαστική ενικού.

3) Ἀμπέλου: Γενική ενικού.

4) Ἀμπέλῳ: Δοτική ενικού.

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Joh 15:1: «Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινὴ καὶ ὁ πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστιν.».

Joh 15:4: «μείνατε ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν. καθὼς τὸ κλῆμα οὐ δύναται καρπὸν φέρειν ἀφ᾽ ἑαυτοῦ ἐὰν μὴ μένῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ, οὕτως οὐδὲ ὑμεῖς ἐὰν μὴ ἐν ἐμοὶ μένητε.».

Joh 15:5: «ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ οὗτος φέρει καρπὸν πολύν, ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν.».

Apoc 14:18: «καὶ ἄλλος ἄγγελος [ἐξῆλθεν] ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου [ὁ] ἔχων ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ πυρός, καὶ ἐφώνησεν φωνῇ μεγάλῃ τῷ ἔχοντι τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ λέγων· πέμψον σου τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ καὶ τρύγησον τοὺς βότρυας τῆς ἀμπέλου τῆς γῆς, ὅτι ἤκμασαν αἱ σταφυλαὶ αὐτῆς.».

Apoc 14:19: «καὶ ἔβαλεν ὁ ἄγγελος τὸ δρέπανον αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν καὶ ἐτρύγησεν τὴν ἄμπελον τῆς γῆς καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν ληνὸν τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ τὸν μέγαν.»

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 14:19: Jer 12:10

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο'): Jer 2:21.

1) α) ΑΓΓΛΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΙΖΑ: Ampelography, Ampelopsis.

β) ΑΓΓΛΙΚΑ: Vine.

Ἄμπελος, ου, , a vine, grape-vine; also, the warlike machine called a vinea; ἀμπέλως, Dor. for ἀμπέλους, acc. pl.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Vitis, Vinea.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Vineyard.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Vineyard.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Vignoble.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Viñedo.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Vinha.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Wijngaard.