Ευρετήριο

Ἀνήρ



ΡΙΖΑ: < ΑΝΗΡ < ΑΝΔΡΟΣ / ΑΝΕΡΟΣ < Α- προθεμ. + Ι.Ε. *NER-, πβ. σανσκρ. NAR- «άνδρας, άνθρωπος».

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Άνδρας: πρόσωπο αρσενικού φύλου κατ' αντιδιαστολή προς τη γυναίκα.

2) Ο ώριμος στην ηλικία σε αντιδιαστολή προς το παιδί.

3) Ο σύζυγος, ο γαμήλιος σύντροφος.

4) Άνθρωπος.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Φίλανδρος Tit 2:4, Ὕπανδρος Rom 7:2, Ἀνδρίζομαι 1Co 16:13, Ἀνδροφόνος 1Ti 1:9, Ἀνδραποδιστής 1Ti 1:10.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Ἄνθρωπος Mat 4:4, Ἄρσεν Apoc 12:5, Rom 1:27, Κύριος 1Co 8:5, 1Pe 3:6, Ἑταῖρος Mat 11:16, Μέτοχος Luk 5:7.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Νήπιος 1Co 13:11, 1 Th 2:7, Γυνή Mat 1:20, Παιδίον Luk 11:7.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό γ΄ κλίσης, αρσενικού γένους: Ἀνήρ - ἀνδρός.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ἄνδρα: Αιτιατική ενικού (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 4).

2) Ἄνδρας: Αιτιατική πληθυντικού (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 6).

3) Ἀνδρᾶσιν: Δοτική πληθυντικού (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 3).

4) Ἄνδρες: Ονομαστική πληθυντικού.

5) Ἀνδρί: Δοτική ενικού.

6) Ἄνδρος: Γενική ενικού.

7) Ἀνδρῶν: Γενική πληθυντικού.

8) Ἄνερ: Κλητική ενικού.

9) Ἀνήρ: Ονομαστική ενικού (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 1, 2, 5).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 21:2: Mat 9:15,  Joh 3:29

1) Η λ. Ἀνήρ στο εδάφιο 1Co 13:11 περιλαμβάνεται σ' ένα κεφάλαιο όπου διακρίνονται φράσεις αναφοράς με απαρίθμηση περιπτώσεων. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

2) Η λ. Ἀνήρ στο εδάφιο 1Co 7:4,10, 14, 16, 34, 39 μεταφέρει εικόνα και παρομοίωση από την καθημερινή ζωή των βιβλικών χρόνων (εδώ από την σφαίρα του Αστικού Δικαίου). Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

3) Η λ. Ἄνδρες στο εδάφιο Eph 5:28 μεταφέρει μια εικόνα ανθρώπινου σώματος και μελών με την αρμόζουσα σημασία. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

4) Η λ. Ἄνδρα στο εδάφιο Gal 4:27 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Hsa 54:1).

5) Η λ. Ἀνήρ στο εδάφιο Rom 4:8 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Psa 32:1).

6) Η λ. Ἄνδρας στο εδάφιο Rom 11:4 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ 1Ki 19:14,18).

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο'): 1Gen 2:23, Exo 17:9, Num 30:8,9.

1) α) ΑΓΓΛΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΙΖΑ: Aner.

β) ΑΓΓΛΙΚΑ: Fellow, Husband, Man, Sir.

Ἀνήρ, ἀνερός, ἀνδρός, , ἀνδρί, ἄνδρα, ὦ ἄνερ, dual ἄνδρε, pl. ἄνδρες, ἀνδρῶν, ἀνδράσι, and ἀνδρέσσι, dat. pl. Poet. and Ion. ἄνδρας, a man, a male; also brave, of manly courage. The quantity of the penult of ἀνήρ is no where long, except where it makes ἀνερός in the genit. case, Porson ad Phœnis. 1670; ἀνὴρ ὅδε is used by a person in alluding to himself.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Homo, Vir.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Männlich.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Maschio.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Homme.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Macho.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Masculino.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Mannelijk.