Ευρετήριο

Ὁδηγέω, -ῶ



ΡΙΖΑ: < ΟΔΟΣ + -ΗΓΩ (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 2), α) βλ.λ Ὁδός, β) -ΗΓΩ < ΑΓΩ, βλ.λ. Ἄγω.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Οδηγώ,

2) Καθοδηγώ, κατευθύνω.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Ὁδηγός Mat 15:14, Act 1:16, Rom 2:9.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Κατευθύνω Luk 1:79, Ἡγοῦμαι Heb 13:7, Ἄγω Mar 13:11, Luk 4:1, Luk 24:21, Ἀνάγω Luk 2:22, Act 9:39, Ἀπάγω Mat 7:13, 26:57, Act 23:17, Εἰσάγω Luk 2:27, Ἐξάγω Act 5:19, 7:36,40, Ἐπάγω Act 5:28, 2Pe 2:1,5, Κατάγω Act 9:30, 22:30, 23:15, Παρεισάγω 2Pe 2:1, Προάγω Act 12:6, 16:30, Προσάγω Act 16:20, 1Pe 3:18, Επανάγω Luk 5:3, Παράγω Mat 9:27, Ὑπάγω Jac 2:16, Περιάγω 1Co 9:5, Συναπάγω 2Pe 3:17, Συνάγω Apoc 13:10.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Ἐγκαταλείπω 2Ti 4:10, Heb 13:5, Ἀφίημι Mat 6:12, Luk 11:4.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ρήμα α΄ συζυγίας συνηρημένο σε -έω.

ΑΡΧΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ:

Ενεστ. ὁδηγῶ, Πρτ. ὡδήγουν, Μέλ. ὁδηγήσω, Αόρ. ὡδήγησα.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ.

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

1) Ὁδηγῶ

Α) Μεταβατικό.

i) + αιτ.: καθοδηγώ/οδηγώ κάποιον (Mat 15:14 …Τυφλός δὲ τυφλόν ἐάν ὁδηγῇ), καθοδηγώ, κατευθύνω (Act 8:31 …Πῶς γὰρ ἄν δυναίμην, ἐάν μὴ τὶς ὁδηγήσῃ με...).

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνικό Συντακτικό ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ὁδηγεῖν: Απαρέμφατο Ενεστώτα Ενεργητικής Φωνής.

2) Ὁδηγῇ: γ΄ ενικό Υποτακτικής Ενεστώτα Ενεργητικής Φωνής.

3) Ὁδηγήσει: γ΄ ενικό Οριστικής Μέλλοντα Ενεργητικής Φωνής.

ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ:

«Μια Οδηγία στοργική του Ιεχωβά (Apoc 3:19)

Ο Ιεχωβά μάς έχει δώσει ένα πολύτιμο δώρο για να μας βοηθάει να παίρνουμε αποφάσεις—«τις δυνάμεις της αντίληψής» μας. Ωστόσο, αυτές οι δυνάμεις χρειάζονται εκγύμναση «μέσω χρήσης». (Heb 5:14).

Αν ακολουθούσαμε τους πολλούς, δεν θα γυμνάζαμε τις δυνάμεις της αντίληψής μας. Ούτε θα τις γυμνάζαμε, όμως, με ένα πλήθος αυστηρών κανόνων για ζητήματα συνείδησης. Να γιατί δεν παρέχεται, λόγου χάρη, στο λαό του Ιεχωβά ένας κατάλογος με ταινίες, βιβλία και ιστοσελίδες που πρέπει να αποφεύγονται. Εφόσον αυτός ο κόσμος αλλάζει ταχύτατα, ένας τέτοιος κατάλογος γρήγορα θα γινόταν ξεπερασμένος. (1Co 7:31) Το χειρότερο είναι ότι θα μας στερούσε τη ζωτική διαδικασία να σταθμίζουμε τις Γραφικές αρχές με προσοχή και προσευχή και κατόπιν να παίρνουμε αποφάσεις βασισμένες σε αυτές τις αρχές. (Eph 5:10).

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 5:9,10: «κα δουσιν δν καινν λγοντες· ξιος ε λαβεν τ βιβλον κα νοξαι τς σφραγδας ατο, τι σφγης κα γρασας τ θε ν τ αματ σου κ πσης φυλς κα γλσσης κα λαο κα θνους κα ποησας ατος τ θε μν βασιλεῖς κα ερες, κα βασιλεσουσιν π τς γς.»

Apoc 7:4: «Κα κουσα τν ριθμν τν σφραγισμνων, κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες, σφραγισμνοι κ πσης φυλς υἱῶν σραλ»

Apoc 7:9-17: «Μετ τατα εδον, κα δο χλος πολς, ν ριθμσαι ατν οδες δνατο, κ παντς θνους κα φυλν κα λαν κα γλωσσν σττες νπιον το θρνου κα νπιον το ρνου περιβεβλημνους στολς λευκς κα φονικες ν τας χερσν ατν, κα κρζουσιν φων μεγλ λγοντες· σωτηρα τ θε μν τ καθημν π τ θρν κα τ ρνίῳ. Κα πντες ο γγελοι εστκεισαν κκλ το θρνου κα τν πρεσβυτρων κα τν τεσσρων ζων κα πεσαν νπιον το θρνου π τ πρσωπα ατν κα προσεκνησαν τ θε λγοντες· μν, ελογα κα δξα κα σοφα κα εχαριστα κα τιμ κα δναμις κα σχς τ θε μν ες τος αἰῶνας τν αἰώνων· μν. Κα πεκρθη ες κ τν πρεσβυτρων λγων μοι· οτοι ο περιβεβλημνοι τς στολς τς λευκς τνες εσν κα πθεν λθον; κα ερηκα ατ· κρι μου, σ οδας. κα επν μοι· οτο εσιν ο ρχμενοι κ τς θλψεως τς μεγλης κα πλυναν τς στολς ατν κα λεκαναν ατς ν τ αματι το ρνου. δι τοτ εσιν νπιον το θρνου το θεο κα λατρεουσιν ατ μρας κα νυκτς ν τ να ατο, κα καθμενος π το θρνου σκηνσει π ατος. ο πεινσουσιν τι οδ διψσουσιν τι οδ μ πσ π ατος λιος οδ πν καμα, τι τ ρνον τ ν μσον το θρνου ποιμανε ατος κα δηγσει ατος π ζως πηγς δτων, κα ξαλεψει θες πν δκρυον κ τν φθαλμν ατν.»

Apoc 14:1-3: «Κα εδον, κα δο τ ρνον στς π τ ρος Σιν κα μετ ατο κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες χουσαι τ νομα ατο κα τ νομα το πατρς ατο γεγραμμνον π τν μετπων ατν. κα κουσα φωνν κ το ορανο ς φωνν δτων πολλν κα ς φωνν βροντς μεγλης, κα φων ν κουσα ς κιθαρδν κιθαριζντων ν τας κιθραις ατν. κα δουσιν [ς] δν καινν νπιον το θρνου κα νπιον τν τεσσρων ζων κα τν πρεσβυτρων, κα οδες δνατο μαθεν τν δν ε μ α κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες, ο γορασμνοι π τς γς.»

Apoc 20:6: «μακριος κα γιος χων μρος ν τ ναστσει τ πρτ· π τοτων δετερος θνατος οκ χει ξουσαν, λλ σονται ερες το θεο κα το Χριστο κα βασιλεσουσιν μετ ατο] χλια τη.»

Apoc 21:3,4: «κα κουσα φωνς μεγλης κ το θρνου λεγοσης· δο σκην το θεο μετ τν νθρπων, κα σκηνσει μετ ατν, κα ατο λαο ατο σονται, κα ατς θες μετ ατν σται [ατν θες], κα ξαλεψει πν δκρυον κ τν φθαλμν ατν, κα θνατος οκ σται τι οτε πνθος οτε κραυγ οτε πνος οκ σται τι, [τι] τ πρτα πλθαν.»

Τα εδάφια αυτά αναφέρονται στην πρώτη ομάδα από 144.000 αφιερωμένους και βαπτισμένους αληθινούς Χριστιανούς που έχουν λάβει την ελπίδα να υπηρετούν ως ουράνιοι ιερείς και να κυβερνούν από εκεί τη γη ως «βασιλιάδες» με τον Ιησού Χριστό (σημ.: η δεύτερη ομάδα αποτελείται απ΄ ένα σύμμικτο πλήθος πιστών ανθρώπων που θα κατοικούν στη γη. Το πλήθος αυτό είναι γνωστό και αυτό από την Αγία Γραφή ως «άλλα πρόβατα ή πολύς όχλος» (Joh 10:16, Apoc 7:9).

Μέσω της διευθέτησης αυτής τακτοποιούνται «όλα τα πράγματα που βρίσκονται στους ουρανούς καθώς και όλα τα πράγματα που βρίσκονται πάνω στη γη» (Col 1:19,20, Eph 1:10).

Οι παραπάνω αναφερόμενες θεόπνευστες διευθετήσεις είναι τα μέσα με τα οποία πραγματοποιούνται τα οφέλη από το λύτρο (την απολυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού) τα οποία θα εφαρμοστούν σταδιακά σ’ ολόκληρη την υπάκουη ανθρωπότητα σε μία περίοδο χιλίων ετών (1Co 15:24-26).

Ειδικότερα, όσον αφορά «το μεγάλο πλήθος ή τα άλλα πρόβατα» θα επιζήσουν απ΄την «ερχόμενη μεγάλη θλίψη»(βλ. εδάφια Apoc 7:9-17). Αλλά δεν χρειάζεται να περιμένουν μέχρι τότε για ν’ απολαύσουν τα οφέλη από το λύτρο (την απολυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού).

Όλοι αυτοί έχουν ήδη «πλύνει τις πόλεις τους και τις έχουν κάνει λευκές με το αίμα του Αρνίου. Επειδή ασκούν πίστη στο λύτρο ακόμα και τώρα λαμβάνουν πνευματικά οφέλη από αυτή τη στοργική διευθέτηση. Έχουν ανακηρυχτεί δίκαιοι ως φίλοι του Θεού (Jas 2:23).

Επίσης ως αποτέλεσμα της απολυτρωτικής θυσίας του Ιησού Χριστού, τώρα μπορούν: α) να πλησιάζουν με παρρησία το θρόνο της παρ’ αξίαν καλοσύνης του Θεού (Heb 4:14-16), β) όταν σφάλλουν ή αμαρτάνουν λαμβάνουν απευθείας συγχώρεση (Eph 1:7), γ) απολαμβάνουν μια καθαρισμένη συνείδηση παρ’ όλο ότι είναι ατελείς (Heb 9:9, 10:92, 1Pe 3:21), δ) βρίσκονται συνεχώς σε μια πραγματική εξέλιξη συμφιλίωσης με τον Ιεχωβά Θεό (2Co 5:19,20) και ε) αναμένουν με βεβαιότητα ότι στη χιλιετή Βασιλεία του Θεού «θα ελεθερωθούν από την υποδούλωση στη φθορά» και στ) σταδιακά και τελικά «θα έχουν και θ’ απολαύσουν την ένδοξη ελευθερία των παιδιών του Θεού»(Rom 8:21).

Τι υπέροχες ευλογίες και αίσθημα δέους γι’ αυτή την πραγματική προοπτική χάρις στην απολυτρωτική θυσία του Βασιλιά και Λυτρωτή του ανθρώπινου γένους του Ιησού Χριστού!

Apoc 7:17: «τι τ ρνον τ ν μσον το θρνου ποιμανε ατος κα δηγσει ατος π ζως πηγς δτων, κα ξαλεψει θες πν δκρυον κ τν φθαλμν ατν.»

Καθώς όλοι οι συμβασιλείς και συνιερείς του θα έχουν σφραγιστεί και τα πρόβατα θα έχουν προσδιοριστεί και τοποθετηθεί στα δεξιά του για σωτηρία, ο Χριστόςθα μπορεί να προχωρήσει «για να ολοκληρώσει τη νίκη του» (Apoc 5:9,10, 6:2).

Έχοντας υπό τις διαταγές του ένα στράτευμα πανίσχυρων αγγέλων θα καταστρέψει ολόκληρο το πολιτικό, στρατιωτικό και εμπορικό σύστημα του Σατανά στη γη (Apoc 2:26,27, 19:11-21). Τότε θα κλείσει στην Άβυσσο τον Σατανά και τους δαίμονές του για χίλια χρόνια (Apoc 20:1-3).

Ο Απόστολος Ιωάννης μιλώντας για το μεγάλο πλήθος των άλλων «προβάτων» που θα επιζήσει από τη μεγάλη θλίψη, προφήτευσε χρησιμοποιώντας τα λόγια του σημερινού εδαφίου (Apoc 7:9).

Ναι, σε όλη τη Χιλιετή Βασιλεία του, ο Χριστός θα συνεχίσει να ηγείται των άλλων προβάτων, που ακούν πραγματικά τη φωνή του, και να τα οδηγεί στην αιώνια ζωή (Joh 10:16,26-28).

Είθε να ακολουθούμε πιστά τον Βασιλιά και Ηγέτη μας – τώρα αλλά και στον υποσχεμένο νέο κόσμο του Ιεχωβά!

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 7:17: Apoc 5:6  Mat 25:32  Joh 10:11  Apoc 21:4 22:1  Hsa 25:8

1) Η λ. Ὁδηγήσει στο εδάφιο Apoc 7:17  περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

2) Η σύνθετη αυτή λ. Ὁδηγῶ (βλ. ΡΙΖΑ) αποτελεί (ως σύνθεση) ένα από τα γνωρίσματα της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας τα οποία περιλαμβάνονται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη) (παραβ: Ἀγαθοποιός 1Pe 2:14, Ἀγριέλαιος Rom 11:17,24, Ἀγενεαλόγητος Heb 7:13 κ.ά).

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Guide, Lead.

Ὁδηγέω, , f. ήσω, to be a guide or conductor on a route, to point out the way, Æschyl. Prom. 730; to lead, direct, teach. Fr. ὁδηγός.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Duco, Dirigo, Dux Itineris Sum, Ducere, Ducatum Praestare, Deducere, Ostendere.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Guide, Blei.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Guida, Piombo.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Guide, Plomb.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Guía, Lead, Plomo.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Guia, Chumbo.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Gids, Lood.