Ευρετήριο

Πίπτω



ΡΙΖΑ: α) ΠΕΤ-, ΠΕΤΟΜΑΙ, ΠΙ-ΠΕΤΩ, ΠΙΠΤΩ, β) ΠΕΤ- ΠΕΤΕ- ΠΤΩ-, ΠΙ-ΠΕΤ, ΠΕΤ, ΠΙΠΤ-Ω, γ) ΙΝΔ/Ε: PET.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Πίπτω, πίπτω κάτω, καταπίπτω.

2) Πέφτω.

3) Επιπίπτω.

4) Αποτυγχάνω.

5) Φονεύομαι, πέφτω νεκρός.

6) Ερειπώνομαι, αφανίζομαι, καταστρέφομαι.

7) Νικιέμαι, κυριεύομαι, καταλαμβάνομαι.

8) Κοπιάζω, εξασθενίζω, μετριάζομαι.

9) Κινούμαι προς τα κάτω από ένα ψηλότερο σημείο σε χαμηλότερο (κατεβαίνω).

10) Καταλήγω σε χαμηλότερο σημείο.

11) Πεθαίνω (σε μάχη, συμπλοκή).

12) Η λ. έχει και την έννοια του χάνω (παθ. χάνομαι), προφανώς γιατί ό,τι «πέφτει» χάνεται, καθώς φεύγει από τη θέση του.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Πίπτω Mat 10:29, Ἀποπίπτω Act 9:18, Ἐκπίπτω Jac 1:11, Mar 13:25, Ἐμπίπτω Mat 12:11, Ἐπιπίπτω Act 20:10, 37, Mar 3:10, Καταπίπτω Luk 8:6, Act 26:14, Παραπίπτω Heb 6:6, Περιπίπτω Act 27:41, Luk 10:30, Προσπίπτω Mat 7:25, Πτῶμα Mat 24:28, Πτῶσις Mat 7:27, Ἀναπίπτω Mat 15:35.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Καταβάλλω 2Co 4:9, Καταργέω 1Co 13:8, Ὑστερέω Heb 12:15, Ἀποψυχῶ Luk 21:26, Ἐκλείπω Luk 16:9, Ἀνέκλειπτος Luk 22:33, Παίω Apoc 9:5, Τύπτω Luk 22:64, Ραπίζω Mat 26:27, Ράπισμα Mat 14:65, Πλήκτης 1Ti 3:3, Πρηνής Act 1:18.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ρήμα α΄ συζυγίας βαρύτονο.

ΑΡΧΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ:

Ενεστ. πίπτω, Πρτ. ἔπιπτον, Μέλ. πεσοῦμαι, Αόρ. ἔπεσον και ἔπεσα, Πρκ. πέπτωκα, Υπερσ. ἐπεπτώκειν.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ.

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

1) Πίπτω

Α) Αμετάβατο: πέφτω, καταστρέφομαι

Β) Μεταβατικό

i) + εμπρ. πρ.: πέφτω κάπου.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνικό Συντακτικό ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ἔπεσα: α΄ ενικό οριστικής αορίστου Ενεργητικής Φωνής.

2) Ἔπεσαν: γ΄ πληθυντικό οριστικής αορίστου Ενεργητικής Φωνής.

3) Ἔπεσεν: γ΄ ενικό οριστικής αορίστου β΄ Ενεργητικής Φωνής.

4) Ἔπιπτεν: γ΄ ενικό οριστικής παρατατικού Ενεργητικής Φωνής.

5) Πέπτωκας: β΄ ενικό οριστικής παρακειμένου Ενεργητικής Φωνής.

6) Πεπτωκότα: αιτιατική ενικού μετοχής αρσενικού γένους του παρακειμένου Ενεργητικής Φωνής.

7) Πεπτωκυῗαν: αιτιατική ενικού μετοχής θηλυκού γένους του παρακειμένου Ενεργητικής Φωνής.

8) Πεσεῖν: απαρέμφατο αορίστου β΄ Ενεργητικής Φωνής.

9) Πεσεῖται: γ΄ ενικό οριστικής μέλλοντα Μεσοπαθητικής Φωνής.

10) Πέσετε: β΄ πληθυντικό προστακτικής αορίστου β΄ Ενεργητικής Φωνής.

11) Πέσῃ: γ΄ ενικο υποτακτικής αορίστου β΄ Ενεργητικής Φωνής.

12) Πέσῃτε: β΄ πληθυντικό υποτακτικής αορίστου β΄ Ενεργητικής Φωνής.

13) Πεσόν: ονομαστική ή αιτιατική ενικού μετοχής ουδετέρου γένους του αορίστου β΄ Ενεργητικής Φωνής.

14) Πεσόντα: αιτιατική ενικού μετοχής αρσενικού γένους του αορίστου β΄ Ενεργητικής Φωνής.

15) Πεσόντας: αιτιατική πληθυντικού μετοχής αρσενικού γένους του αορίστου β΄ Ενεργητικής Φωνής.

16) Πεσόντες: ονομαστική πληθυντικού μετοχής αρσενικού γένους του αορίστου β΄ Ενεργητικής Φωνής.

17) Πεσοῦνται: γ΄ πληθυντικό οριστικής μέλλοντα Μεσοπαθητικής Φωνής.

18) Πεσῶν: ονομαστική ενικού μετοχής αρσενικού γένους του αορίστου β΄ Ενεργητικής Φωνής.

19) Πεσῶσιν: γ΄ πληθυντικό υποτακτικής αορίστου β΄ Ενεργητικής Φωνής.

20) Πίπτει: γ΄ ενικό οριστικής ενεστώτα Ενεργητικής Φωνής.

21) Πίπτοντες: ονομαστική πληθυντικού μετοχής αρσενικού γένους του ενεστώτα Ενεργητικής Φωνής.

22) Πιπτόντων: γενική πληθυντικού μετοχής αρσενικού γένους του ενεστώτα Ενεργητικής Φωνής.

ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ:

Συμμόρφωση με γραφικές αρχές για καλή διαγωγή (Apoc 2:19)

«Αυτοί οι σπουδαστές της Γραφής αποτελούνται, σχεδόν 100 τοις εκατό, από πρώην ενεργά μέλη διάφορων θρησκειών, που ήταν κυρίως Καθολικοί, και που διαπίστωσαν ότι η θρησκεία στρέφεται σταδιακά προς την πολιτική και επιπλέον αποδέχεται και επιδοκιμάζει πράξεις που καταδικάζονται στην Αγία Γραφή όπως η ανάμειξη πίστεων, η ανηθικότητα και η βία. Αποδείχτηκε μια πηγή ικανοποίησης γι’ αυτούς το να συμμορφωθούν με Γραφικές αρχές διαγωγής χωρίς να προσφεύγουν σε ειδωλολατρία ή παραδόσεις αμφίβολης προέλευσης. Έτσι, απέκτησαν μια αξιέπαινη ενότητα πίστης που τους διακρίνει οπουδήποτε κι αν βρίσκονται».

Αναψυχή Ωφέλιμη (Apoc 21:8)

Ωστόσο, αντιλαμβανόμαστε επίσης ότι η αποδοχή της ποικιλίας στην αναψυχή δεν μας δίνει την άδεια να εντρυφούμε σε κάθε είδους απόλαυση. Για να το κατανοήσουμε αυτό καλύτερα, ας εξετάσουμε ξανά το παράδειγμα του φαγητού. Αν και μπορεί να είμαστε πρόθυμοι να δοκιμάσουμε διάφορα φαγητά, δεν θα τρώγαμε οικειοθελώς χαλασμένη τροφή. Κάτι τέτοιο αντιβαίνει στην κοινή λογική και θέτει σε κίνδυνο την υγεία μας. Παρόμοια, αν και μπορεί να είμαστε δεκτικοί σε διάφορες μορφές υγιούς ψυχαγωγίας, δεν θα επιδιώκαμε να διασκεδάζουμε με δραστηριότητες που είναι επικίνδυνες για τη ζωή, βίαιες ή ηθικά διεφθαρμένες. Η συμμετοχή σε τέτοιες δραστηριότητες αντιβαίνει στις Γραφικές αρχές και θέτει σε κίνδυνο τη σωματική ή την πνευματική μας υγεία. Για να είμαστε βέβαιοι ότι παραμένουμε μέσα σε λογικά όρια, χρειάζεται να καθορίσουμε εκ των προτέρων αν το είδος της αναψυχής που μας αρέσει είναι ωφέλιμο ή όχι. (Eph 5:10).

Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό;

Προκειμένου να είναι η αναψυχή μας ωφέλιμη και να ευαρεστεί τον Ιεχωβά, πρέπει να ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένα κριτήρια τα οποία εκτίθενται στο Λόγο του Θεού. (Psa. 86:11) Για να καθορίσετε αν αυτό αληθεύει αναφορικά με κάποιο είδος αναψυχής που ίσως σας αρέσει, μπορείτε να το υποβάλετε σε έναν απλό έλεγχο. Αυτός συνίσταται σε τρία ερωτήματα τα οποία συνοψίζονται στις λέξεις τι, πότε, ποιοι. Ας τα εξετάσουμε ένα ένα.

Τι Περιλαμβάνει;

Προτού συμμετάσχετε σε κάποια μορφή ψυχαγωγίας, το πρώτο ερώτημα που πρέπει να θέσετε στον εαυτό σας είναι: Τι;—δηλαδή, «Τι περιλαμβάνει η ψυχαγωγική δραστηριότητα την οποία βρίσκω ελκυστική;» Καθώς αναζητάτε την απάντηση, είναι χρήσιμο να θυμάστε ότι στην ουσία υπάρχουν δύο κατηγορίες ψυχαγωγίας. Στην πρώτη λέμε όχι· στη δεύτερη, ίσως.

Ποια είναι η πρώτη; Σε αυτόν τον πονηρό κόσμο, μεγάλο μέρος της ψυχαγωγίας χαρακτηρίζεται από δραστηριότητες που παραβιάζουν κατάφωρα τις Γραφικές αρχές ή τους νόμους του Θεού. (1Jo 5:19) Οι αληθινοί Χριστιανοί λένε αποφασιστικά όχι σε κάθε τέτοια ψυχαγωγία. Σε αυτήν συγκαταλέγεται οτιδήποτε περιέχει στοιχεία σαδισμού, δαιμονισμού, ομοφυλοφιλίας, πορνογραφίας και βίας ή εκθειάζει άλλες κακοήθεις, ανήθικες πράξεις. (1Co 6:9,10· διαβάστε Apoc 21:8). Όπου και αν βρισκόμαστε, αποδεικνύουμε στον Ιεχωβά πως “αποστρεφόμαστε ό,τι είναι πονηρό” αρνούμενοι να πλησιάσουμε τέτοιου είδους ψυχαγωγία.—(Rom 12:9· 1Jo 1:5, 6).

Η δεύτερη κατηγορία ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων αποτελείται από μορφές ψυχαγωγίας που δεν επικεντρώνονται σε πράξεις τις οποίες καταδικάζει ρητά ο Λόγος του Θεού. Σε τέτοιες περιπτώσεις, προτού επιλέξουμε την εν λόγω ψυχαγωγία, πρέπει να την αξιολογήσουμε προσεκτικά με βάση αυτό που ο Ιεχωβά θεωρεί υγιές, όπως γίνεται φανερό από τις Γραφικές αρχές. (Pro 4:10,11) Στη συνέχεια, χρειάζεται να πάρουμε προσωπικά μια απόφαση που μας επιτρέπει να διατηρούμε αγαθή συνείδηση. (Gal 6:5· 1Ti 1:19). Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Σκεφτείτε το εξής: Προτού δοκιμάσουμε ένα καινούριο πιάτο, θα θέλαμε πρώτα να μάθουμε ποια είναι τα κύρια συστατικά του. Παρόμοια, προτού συμμετάσχουμε σε μια μορφή ψυχαγωγίας, χρειάζεται να διερευνήσουμε ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της.—Eph 5:17.»

«Συμμόρφωση με γραφικές αρχές διαγωγής (Apoc 2:19)

«Αυτοί οι σπουδαστές της Γραφής αποτελούνται, σχεδόν 100 τοις εκατό, από πρώην ενεργά μέλη διάφορων θρησκειών, που ήταν κυρίως Καθολικοί, και που διαπίστωσαν ότι η θρησκεία στρέφεται σταδιακά προς την πολιτική και επιπλέον αποδέχεται και επιδοκιμάζει πράξεις που καταδικάζονται στην Αγία Γραφή όπως η ανάμειξη πίστεων, η ανηθικότητα και η βία. Αποδείχτηκε μια πηγή ικανοποίησης γι’ αυτούς το να συμμορφωθούν με Γραφικές αρχές διαγωγής χωρίς να προσφεύγουν σε ειδωλολατρία ή παραδόσεις αμφίβολης προέλευσης. Έτσι, απέκτησαν μια αξιέπαινη ενότητα πίστης που τους διακρίνει οπουδήποτε κι αν βρίσκονται».

«Παρηγοριά για τους Ταλαιπωρημένους (Apoc 3:17)

Γιατί να μη θέσετε το ζήτημα ενώπιον του Ιεχωβά Θεού μέσω προσευχής; Λόγου χάρη, όταν ψάχνουμε για εργασία, το να στηριζόμαστε με προσευχή στον Θεό θα μας βοηθήσει να αντισταθούμε στον πειρασμό να δεχτούμε κάποια εργασία που συγκρούεται με τις Γραφικές αρχές. Επίσης, δεν θα «παροδηγηθούμε από την πίστη» λόγω απληστίας ή φιλαργυρίας. (1Ti 6:10) Πράγματι, όταν παίρνουμε σημαντικές αποφάσεις όσον αφορά την εργασία, την οικογένεια ή την υγεία, μπορούμε να ακολουθούμε την προτροπή του Δαβίδ: «Ρίξε στον Ιεχωβά το βάρος που σηκώνεις, και αυτός θα σε στηρίξει. Ποτέ δεν θα επιτρέψει να κλονιστεί ο δίκαιος».—Psa 55:22.»

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Ἔπεσεν, ἔπεσεν (ἡ Βαβυλών ἡ μεγάλη) (Apoc 18:1,2)

Ο Ιωάννης συνεχίζει την αφήγηση, λέγοντάς μας: «Έπειτα από αυτά, είδα άλλον άγγελο να κατεβαίνει από τον ουρανό, με μεγάλη εξουσία· και η γη φωτίστηκε από τη δόξα του. Και φώναξε με δυνατή φωνή, λέγοντας: “Έπεσε! Έπεσε η Βαβυλώνα η Μεγάλη”». (Apoc 18:1, 2α) Είναι η δεύτερη φορά που ο Ιωάννης ακούει αυτή την αγγελική διακήρυξη. (Βλ. Apoc 14:8.). (Σημ.: η έκφραση «ἔπεσεν, ἔπεσεν…» αποτελεί και έκφραση μιας σοβαρής δήλωσης με έμφαση).

Τώρα όμως η σημασία της τονίζεται από τη μεγαλοπρέπεια του ουράνιου αγγέλου, επειδή η δόξα του φωτίζει ολόκληρη τη γη! Ποιος μπορεί να είναι αυτός; Αιώνες νωρίτερα, ο προφήτης Ιεζεκιήλ, αναφερόμενος σε ένα ουράνιο όραμα, δήλωσε ότι «η γη έλαμπε από τη δόξα του [Ιεχωβά]». (Jek 43:2).

Ο μόνος άγγελος που μπορεί να λάμψει με δόξα ανάλογη του Ιεχωβά είναι ο Κύριος Ιησούς, ο οποίος είναι «η αντανάκλαση της δόξας του [Θεού] και η ακριβής απεικόνιση της ίδιας του της οντότητας». (Heb 1:3) Το 1914, ο Ιησούς έγινε ουράνιος Βασιλιάς, και έκτοτε ασκεί εξουσία πάνω στη γη ως Βασιλιάς και Κριτής σε συνεργασία με τον Ιεχωβά. Είναι, λοιπόν, κατάλληλο που αυτός ανακοινώνει την πτώση της Βαβυλώνας της Μεγάλης.

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Η έκφραση «ἡ ἀγάπη οὐδέποτε πίπτει» αναφέρεται στα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος που υπήρχαν στους πρώτους Χριστιανούς, τα οποία ήταν «σημεία» εύνοιας του Θεού στην εκκλησία που νεοσχηματιζόταν. Τα χαρίσματα αυτά (θεραπείες, προφητείες, ομιλίες σε γλώσσες) θα έπαυαν, αλλά θα έμενε κάτι πιο σπουδαίο και θα διαρκούσε συνεχώς. Υποδείκνυε την «καθ’ ὑπερβολήν ὁδόν» ως ένα από τα «χαρίσματα τα μείζονα» (παραβ. 1Co 12:31).

Η καθ’ υπερβολή, δηλαδή η υπερέχουσα αυτή οδός, είναι η οδός της αγάπης η οποία «οὐδέποτε πίπτει», δηλαδή η αγάπη ποτέ δεν χάνεται ούτε τερματίζεται ποτέ, διότι ο Δημιουργός Ιεχωβά Θεός υπόσχεται αιώνια ζωή στους πιστούς υπηρέτες και δούλους Του. (Παραβ. Ο΄ Psa 37:9-11,29 και 1Co 13:8).

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 17:10: «ο πντε πεσαν, ες στιν, λλος οπω λθεν, κα ταν λθ λγον ατν δε μεναι.»

Το πρώτο κεφάλι του θηρίου που αναφέρεται στο εδάφιο Apoc 17:3 αντιπροσωπεύει την Αίγυπτο. Γιατί; Επειδή η Αίγυπτος ήταν πρώτη σημαντική δύναμη που εκδήλωσε έχθρα για το λαό του Θεού. Οι απόγονοι του Αβραάμ – μέσω των οποίων θα ερχόταν το υποσχεμένο σπέρμα της γυναίκας – πολλαπλασιάστηκαν στην Αίγυπτο και τότε η Αίγυπτος άρχισε να τους καταδυναστεύει. Ο Σατανάς αποπειράθηκε να εξαλείψει το λαό του Θεού πριν εμφανιστεί το σπέρμα. Με ποιο τρόπο; Υποκινώντας τον Φαραώνα θανατώσει όλα τα αρσενικά παιδιά των Ισραηλιτών. Ο Ιεχβωβά ματαίωσε εκείνη την απόπειρα και απελευθέρωσε το λαό του από τη δουλεία στην Αίγυπτος (Exo 1:15-20, 14:13).

Το δεύτερο κεφάλι του θηρίου αντιπροσωπεύει την Ασσυρία. Και αυτό το κραταιό βασίλειο αποπειράθηκε να εξαλείψει το λαό του Θεού επιτιθέμενο στην Ιερουσαλήμ. Ενδεχομένως ο Σατανάς αποσκοπούσε στο να εξαφανίσει διαπαντός τη βασιλική γραμμή που θα οδηγούσε τελικά στον Ιησού. Ο Ιεχωβά απελευθέρωσε θαυματουργικά τον πιστό του λαό εξολοθρεύοντας τους εισβολείς (2Ki 19:32-35, Hsa 10:5,6, 12-15).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 6:16: Ho 10:8  Luk 23:30

Apoc 11:16: Psa 95:6

Apoc 17:10: Jer 46:2  Jer 51:11  Dan 8:20  Dan 8:21  Soph 2:13

Apoc 18:2: Hsa 21:9  Jer 51:8  Apoc 14:8

Apoc 18:3: Jer 51:7

1) Η λ. Ἔπεσεν στο εδάφιο Apoc 14:8, 18:2 χρησιμοποιείται δύο φορές για έμφαση λόγω της σοβαρότητάς της. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

2) Η λ. Πίπτει στο εδάφιο 1Co 13:8 περιλαμβάνεται σ’ ένα κεφάλαιο όπου διακρίνονται φράσεις αναφοράς με απαρίθμηση περιπτώσεων. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

3) Η λ. Πίπτει στο εδάφιο 1Co 13:8 περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

4) Η λ. Ἔπεσεν στο εδάφιο Apoc 18:2 περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

5) Η λ. Πεπτωκυῗαν στο εδάφιο Act 15:16 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Amo 9:11, 12).

6) Η λ. Πέσονται στο εδάφιο Mat 24:29 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Joe 2:31).

7) Η λ. Πίπτοντες στο εδάφιο Mar 13:24 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Hsa 34:4).

8) Η λ. Πέσετε στο εδάφιο Luk 23:30 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Ηos 10:8).

9) Η λ. Πέσῃ στο εδάφιο Apoc 7:16 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Hsa 49:10).

10) Η λ. Ἔπεσαν στο εδάφιο Heb 11:30 περιλαμβάνεται σ’ ένα κεφάλαιο όπου διακρίνονται φράσεις αναφοράς με απαρίθμηση περιπτώσεων. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

11) Η λ. Πεσόντες στο εδάφιο Mat 2:11περιλαμβάνεται σε μια «πρόταση κατά παράταξη» αντί της «σύνταξης καθ’ υπόταξη». Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

12) «Πίπτειν μετὰ ποσσὶ γυναικός, μεταξὺ τῶν ποδῶν αὐτῆς», δηλ. τίκτεσθαι, Ο΄ Deu 28:57.

1) α) ΑΓΓΛΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΙΖΑ: Pipto-(Piptonychia).

β) ΑΓΓΛΙΚΑ: Fall, Fail, Light (To…Upon), Strike.

Πίπτω, from πιπέτω, (Th. πέτω), f. m. πεσοῦμαι, inf. Ion. πεπέεσθαι, Il. ix, 235; Att. πεσεῖσθαι, to fall; to fall out, i. e. to happen, Herodt. viii, 130; to fall in battle, Id. ix, 67; to fall or subside, as the wind; to sink under; to be prostrate; to go to ruin, Soph. Œd. T. 129; to fall headlong, Id. Aj. 1062; Herodt. viii, 16; to fail as a poetical condidate, Aristoph. Eq. 540; to fall under subjection to; to roll in the dust, and in bed, Eurip. Orest. 88; to lurk in, Soph. Antig. 778; ἀλλ’ οὐδ’ ἐγὼ μέντοι πεσών γε κείσομαι, but I shall not however lie being thrown, i. e. I shall not resign the combat, Aristoph. Nub. 127; pf. act. πέπτωκα, and πέπτηκα, though rarely; part. Epic πεπτηώς, Odys. xiv, 354; and πεπτεώς, Il. xxi, 503; and πεπτώς, ῶτος, Soph. Aj. 905; πρὸς τὰ πεπτωκότα, as things have happened, Plat. Polit. x, 604, C; 2. a. ἔπεσον, subj. πέσω, ῃς, ῃ, inf. πεσεῖν, part. πεσών, οῦσα, όν. Pindar has a 2. aor. ἔπετον, for ἔπεσον. Doubtful if ἔπεσα, a. 1. aor. was used. See Buttmann’s Irreg. Verbs, 212.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Venite, Peto, Impetus, Pessum, Cado, Ruo, Corruo, Decido De, Cadere, Corruere, Decidere, Elidi, Incidere, Procidere, Prosterni.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Fallen, Herbst, Ausfallen.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Cadere, Autunno, Non Riescono.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Tomber, Automne, Echouer.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Caer, Caída, Fall.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Cair, A Queda, Falha.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Vallen, Fall, Ontbreek.