Ευρετήριο

Πίστις



ΡΙΖΑ: <*ΠΙΘ-ΤΙΣ, (με συριστικοποίηση του -Θ- μπροστά από το -Τ-), μηδενισμ. βαθμ. του Θ. ΠΕΙΘ. στο ρήμα ΠΕΙΘΩ (βλ.λ.).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Πίστη, εμπιστοσύνη, ακλόνητη πεποίθηση, απόλυτη βεβαιότητα.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Πειθώ 1Jo 3:19, Πιστεύω Act 5:14, Πιστός 1Co 1:9, Ἄπιστος Act 26:8.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Ὑπόστασις Heb 11:1, Πληροφορέω Rom 4:21, Πληροφορία Heb 6:11, Πειθώ 1 Jo 3:19, Ἀσφαλῶς Mar 14:44.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Ἀπιστέω Rom 3:3, 2Ti 2:13, Ἀπιστία Mar 6:6, Συμβιβάζομαι Act 16:10, Ἀπειθέω Rom 10:21, Ἀπειθής Luk 1:17.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό γ΄ κλίσης, θηλυκού γένους: Πίστις, -εως.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Πίστει: δοτική ενικού.

2) Πίστεως: γενική ενικού.

3) Πίστιν: αιτιατική ενικού.

4) Πίστις: ονομαστική ενικού.

ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ:

1) Αναψυχή Ωφέλιμη (Apoc 21:8)

Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι η αποδοχή της ποικιλίας στην αναψυχή δεν μας δίνει την άδεια να εντρυφούμε σε κάθε είδους απόλαυση. Για να το κατανοήσουμε αυτό καλύτερα, ας εξετάσουμε ξανά το παράδειγμα του φαγητού. Αν και μπορεί να είμαστε πρόθυμοι να δοκιμάσουμε διάφορα φαγητά, δεν θα τρώγαμε οικειοθελώς χαλασμένη τροφή. Κάτι τέτοιο αντιβαίνει στην κοινή λογική και θέτει σε κίνδυνο την υγεία μας.

Παρόμοια, αν και μπορεί να είμαστε δεκτικοί σε διάφορες μορφές υγιούς ψυχαγωγίας, δεν θα επιδιώκαμε να διασκεδάζουμε με δραστηριότητες που είναι επικίνδυνες για τη ζωή, βίαιες ή ηθικά διεφθαρμένες.

Η συμμετοχή σε τέτοιες δραστηριότητες αντιβαίνει στις Γραφικές αρχές και θέτει σε κίνδυνο τη σωματική ή την πνευματική μας υγεία. Για να είμαστε βέβαιοι ότι παραμένουμε μέσα σε λογικά όρια, χρειάζεται να καθορίσουμε εκ των προτέρων αν το είδος της αναψυχής που μας αρέσει είναι ωφέλιμο ή όχι (Eph 5:10).

Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό;

Προκειμένου να είναι η αναψυχή μας ωφέλιμη και να ευαρεστεί τον Ιεχωβά, πρέπει ν’ ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένα κριτήρια τα οποία εκτίθενται στο Λόγο του Θεού (Psa 86:11).

Για να καθορίσετε αν αυτό αληθεύει αναφορικά με κάποιο είδος αναψυχής που ίσως σας αρέσει, μπορείτε να το υποβάλετε σε έναν απλό έλεγχο. Αυτός συνίσταται σε τρία ερωτήματα τα οποία συνοψίζονται στις λέξεις τι, πότε, ποιοι. Ας τα εξετάσουμε ένα ένα.

Τι Περιλαμβάνει;

Προτού συμμετάσχετε σε κάποια μορφή ψυχαγωγίας, το πρώτο ερώτημα που πρέπει να θέσετε στον εαυτό σας είναι: Τι;—δηλαδή, “Τι περιλαμβάνει η ψυχαγωγική δραστηριότητα την οποία βρίσκω ελκυστική;” Καθώς αναζητάτε την απάντηση, είναι χρήσιμο να θυμάστε ότι στην ουσία υπάρχουν δύο κατηγορίες ψυχαγωγίας. Στην πρώτη λέμε όχι· στη δεύτερη, ίσως.

Ποια είναι η πρώτη; Σε αυτόν τον πονηρό κόσμο, μεγάλο μέρος της ψυχαγωγίας χαρακτηρίζεται από δραστηριότητες που παραβιάζουν κατάφωρα τις Γραφικές αρχές ή τους νόμους του Θεού (1Jo 5:19). Οι αληθινοί Χριστιανοί λένε αποφασιστικά όχι σε κάθε τέτοια ψυχαγωγία. Σε αυτήν συγκαταλέγεται οτιδήποτε περιέχει στοιχεία σαδισμού, δαιμονισμού, ομοφυλοφιλίας, πορνογραφίας και βίας ή εκθειάζει άλλες κακοήθεις, ανήθικες πράξεις (1Co 6:9,10· βλ. Apoc 21:8). Όπου και αν βρισκόμαστε, αποδεικνύουμε στον Ιεχωβά πως “αποστρεφόμαστε ό,τι είναι πονηρό” αρνούμενοι να πλησιάσουμε τέτοιου είδους ψυχαγωγία (Rom 12:9· 1Jo 1:5,6).

Η δεύτερη κατηγορία ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων αποτελείται από μορφές ψυχαγωγίας που δεν επικεντρώνονται σε πράξεις τις οποίες καταδικάζει ρητά ο Λόγος του Θεού. Σε τέτοιες περιπτώσεις, προτού επιλέξουμε την εν λόγω ψυχαγωγία, πρέπει να την αξιολογήσουμε προσεκτικά με βάση αυτό που ο Ιεχωβά θεωρεί υγιές, όπως γίνεται φανερό από τις Γραφικές αρχές (Pro 4:10, 11). Στη συνέχεια, χρειάζεται να πάρουμε προσωπικά μια απόφαση που μας επιτρέπει να διατηρούμε αγαθή συνείδηση (Gal 6:5· 1Ti 1:19).

Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Σκεφτείτε το εξής: Προτού δοκιμάσουμε ένα καινούριο πιάτο, θα θέλαμε πρώτα να μάθουμε ποια είναι τα κύρια συστατικά του. Παρόμοια, προτού συμμετάσχουμε σε μια μορφή ψυχαγωγίας, χρειάζεται να διερευνήσουμε ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της (Eph 5:17).

2) Παρηγοριά για τους Ταλαιπωρημένους (Apoc 3:17)

Γιατί να μη θέσετε το ζήτημα ενώπιον του Ιεχωβά Θεού μέσω προσευχής; Λόγου χάρη, όταν ψάχνουμε για εργασία, το να στηριζόμαστε με προσευχή στον Θεό θα μας βοηθήσει να αντισταθούμε στον πειρασμό να δεχτούμε κάποια εργασία που συγκρούεται με τις Γραφικές αρχές. Επίσης, δεν θα “παροδηγηθούμε από την πίστη” λόγω απληστίας ή φιλαργυρίας (1Ti 6:10). Πράγματι, όταν παίρνουμε σημαντικές αποφάσεις όσον αφορά την εργασία, την οικογένεια ή την υγεία, μπορούμε να ακολουθούμε την προτροπή του Δαβίδ: «Ρίξε στον Ιεχωβά το βάρος που σηκώνεις, και αυτός θα σε στηρίξει. Ποτέ δεν θα επιτρέψει να κλονιστεί ο δίκαιος» (Psa 55:22).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 2:13: Luk 12:8  Joh 14:1  1Jo 2:23

Apoc 13:10: Apoc 2:10

1) Η λ. Πίστει στο εδάφιο Col 1:23 αποτελεί έκφραση-λογοπαίγνιο (παρονομασία και παρήχηση) της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας που χρησιμοποιείται στο κείμενο των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

2) Η λ. Πίστις στο εδάφιο 1Co 13:13 περιλαμβάνεται σ’ ένα κεφάλαιο όπου διακρίνονται φράσεις αναφοράς με απαρίθμηση περιπτώσεων. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

3) Η λ. Πίστεως στο εδάφιο Eph 6:16 μεταφέρει εικόνα και παρομοίωση από την καθημερινή ζωή των βιβλικών χρόνων. Εδώ από τη στρατιωτική ζωή. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

4) Η λ. Πίστις περιλαμβάνεται σε μια απαρίθμηση αρετών (γνωστή και ως Αρετολογία) αλλά και παθών. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

5) Η λ. Πίστις στο εδάφιο 1Ti 6:11 περιλαμβάνεται σε μια απαρίθμηση αρετών (γνωστή και ως Αρετολογία) αλλά και παθών. Η απαρίθμηση αυτή αναφέρεται και ως ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό.

6) Η λ. Πίστεως στο εδάφιο Rom 1:5 περιλαμβάνεται (με κατάλληλες μετοχές ή αναφορικές προτάσεις) σε μια απαρίθμηση των έργων του Θεού σε αναλογία προς ελληνιστικές ευλογίες, αρετολογίες και δοξολογίες. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

7) Η λ. Πίστις στο εδάφιο 1Co 13:13 περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

8) Η λ. Πίστεως στο εδάφιο Act 1:17 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Hab 2:4).

9) Η λ. Πίστεως στο εδάφιο Gal 3:11 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Hab 2:4).

10) Η λ. Πίστεως στο εδάφιο Heb 10:38 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Hab 2:3, 4).

11) Η λ. Πίστις ως αφηρημένο ουσιαστικό με το επίθημα (κατάληξη) σε -σις τα οποία προσφέρουν τη δυνατότητα στον τομέα της παραγωγικής μορφολογίας της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας να παράγονται νέες λέξεις (εδώ: πείθομαι).

12) Η λ. Πίστεως στο εδάφιο 1Ti 6:10 περιλαμβάνεται σε μια φράση με «ύφος όχι ρητορικό» αλλά «με διαλεκτική απλότητα» με σύντομη αναφορά σ’ ένα ρητό ή παροιμία. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

13) Η λ. Πίστις ως αφηρημένο ουσιαστικό με κατάληξη -τις προέρχεται από ρήμα με την ίδια ρίζα σύμφωνα με το Ονοματικό Σύστημα της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας.

14) Η λ. Πίστις στο εδάφιο Mat 15:28 περιλαμβάνεται σε μια πρόταση η οποία διακρίνεται για τη «βραχύτητα της περιόδου» αυτής. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

15) Θεολογικ., «πίστις ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν ὄψιν καὶ τὴν γνῶσιν», «τὸ παρέχον ἐμπιστοσύνην», Καινή Διαθήκη.

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο'): Hsa 14:24 (Heb 11:1).

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Belief, Faith, Faithfulness, Fidelity, Assurance.

Πίστις, εως, Ion. ιος, ἡ, belief, faith; assent; confidence, reliance; proof, argument, producing belief; ἡ δέ πίστις, ἀπόδειξίς τις, Aristot. Rhet. i, 1; testimony; a promise, pledge; fidelity, Xen. Anab. i; Soph. Œd. C. 617; an oath or obligation, by laying the right hand on the head of the victim on pledging; as ὅρκος is by words, and βωμός by victims at the altar; fidelity to one’s engagements, integrity, Matt. xxiii, 23; that which is believed, particularly the Christian religion, N. T.; πίστις θεῶν, the faith which is pledged in the presence of the gods, or to which the gods are witnesses, Eurip. Med. 415; πίστιν διδόναι καί λαμβάνειν, to give and receive pledges of fidelity, Xen. Cyr. vii, 1, 21; πίστιν λαβεῖν, to obtain a pledge, Lys. c. Erat.; τάς πίστις (as πίστεις) ποιεῖσθαι, to give mutual assurances, Herodt. iii, 8. Fr. πείθω, orig. πίθω.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Fides, Fidelis.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Glaube, Treue.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Credo, Fede, Fedeltà, Fidelity.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Croyance, Foi, Fidélité.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Creencia, Fe, Fidelidad.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Crença, Fé, Fidelidade, Fidelity.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Geloof, Trouw, Fidelity.