Ευρετήριο

Ράβδος




ΡΙΖΑ: <*wrb-dos<θ. Wrb-συνεσταλμ. βαθμ. του Ι.Ε. *wer-b- "κάμπτω, λυγίζω".

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

1) Ράβδος, ραβδί, μπαστούνι, μαγκούρα, βέργα.

2) (Μεταφ.) η διαπαιδαγώγηση, η τιμωρία, η αυστηρή διόρθωση, ράβδος ως σύμβολο αξιώματος, σκήπτρο.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: ῾Ραβδίζω Act 16:22, ῾Ραβδοῦχοι Act 16:35, ῾Ραπίζω Mat 5:39, ῾Ράπισμα Mar 14:65.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Τύπτω Mat 24:39, Ξύλον Mat 26:47.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

Ουσιαστικό β΄ κλίσης, θηλυκού γένους: Ράβδος,-ου.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) ῾Ράβδον: αιτιατική ενικού.

2) ῾Ράβδος: ονομαστική ενικού.

3) ῾Ράβδον: γενική ενικού.

4) ῾Ράβδῳ: δοτική ενικού.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ:

Ράβδος (Διαπαιδαγώγισης)

Η Άποψη της Αγίας Γραφής: Η Ράβδος της Διαπαιδαγώγησης — Είναι Απαρχαιωμένη;

«Η ανοησία είναι δεμένη με την καρδιά του παιδιού· η ράβδος της διαπαιδαγώγησης είναι αυτή που θα την απομακρύνει από αυτό». (Pro 22:15).

«Οποιαδήποτε σωματική τιμωρία αποτελεί συναισθηματική κακοποίηση και δεν θα πρέπει να επιδοκιμάζεται».—Ομάδα «Ανώνυμοι Γονείς».

Η μνεία της Αγίας Γραφής «στη ράβδο της διαπαιδαγώγησης» πυροδοτεί έντονες αντιπαραθέσεις. Αυτό είναι κατανοητό, επειδή κάθε χρόνο χιλιάδες παιδιά πεθαίνουν ως άμεσο αποτέλεσμα σωματικής κακοποίησης από κάποιο γονέα. Πιθανόν αυτός είναι ο λόγος που ένα σχολιολόγιο της Αγίας Γραφής έχει εκλάβει εσφαλμένα τη συγκατάθεση της Αγίας Γραφής στη σωματική τιμωρία ως, απλούστατα, μια «άποψη η οποία διαμορφώθηκε από τους πολιτιστικούς παράγοντες εκείνης της εποχής».

Αλλά δεν ήταν οι εκάστοτε παραδοσιακές απόψεις εκείνες που ενέπνευσαν τη συγγραφή της Αγίας Γραφής—ο Θεός το έκανε αυτό. (2Ti 3:16) Μήπως τα σχόλιά της για «τη ράβδο της διαπαιδαγώγησης» είναι παράλογα; Είναι σημαντικό να εξετάσουμε «τη ράβδο» στο φως των συμφραζομένων. Για παράδειγμα: Δεν μπορεί κανείς να βγάλει νόημα από τα μεμονωμένα κομμάτια ενός παζλ. Μόνο αφού τα ταιριάξει θα μπορέσει να δει ολόκληρη την εικόνα. Παρόμοια, ‘η ράβδος’ είναι απλώς ένα κομμάτι του παζλ. Για να δούμε ολόκληρη την εικόνα, πρέπει να ταιριάξουμε «τη ράβδο» με άλλες Γραφικές αρχές που σχετίζονται με τη διαπαιδαγώγηση.

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Ράβδος σιδηρά (Apoc 12:5)

Ο προσδιορισμένος καιρός κατά τον οποίο τα έθνη κυβερνούσαν χωρίς την παρέμβαση του Θεού τελείωσε το 1914. (Luk 21:24) Τότε, ακριβώς στον κατάλληλο καιρό, η γυναίκα γεννάει το παιδί της: «Και αυτή γέννησε γιο, αρσενικό, ο οποίος θα ποιμάνει όλα τα έθνη με σιδερένιο ραβδί. Και το παιδί της αρπάχθηκε προς τον Θεό και το θρόνο του. Και η γυναίκα έφυγε στην έρημο, όπου έχει τόπο ετοιμασμένο από τον Θεό, για να την τρέφουν εκεί χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες». (Apoc 12:5, 6).

Το παιδί είναι “γιος, αρσενικό”. Γιατί χρησιμοποιεί ο Ιωάννης αυτή τη διπλή έκφραση; Το κάνει για να δείξει την καταλληλότητα του παιδιού, ότι είναι ικανό να κυβερνήσει τα έθνη με επαρκή εξουσία. Αυτό τονίζει επίσης πόσο βαρυσήμαντη, πόσο χαρούμενη περίσταση είναι αυτή η γέννηση! Παίζει καθοριστικό ρόλο στο να φερθεί το ιερό μυστικό του Θεού σε τέλος. Μάλιστα, αυτό το αρσενικό παιδί θα «ποιμάνει όλα τα έθνη με σιδερένιο ραβδί»!

Σας είναι οικεία αυτή η έκφραση; Ναι, σχετικά με τον Ιησού, ο Ιεχωβά υποσχέθηκε προφητικά: «Θα τους συντρίψεις με σιδερένιο σκήπτρο, σαν σκεύος αγγειοπλάστη θα τους κάνεις κομμάτια». (Psa 2:9) Επίσης, σχετικά με αυτόν είχε προφητευτεί: «Το ραβδί της ισχύος σου θα στείλει ο Ιεχωβά από τη Σιών, λέγοντας: “Κατακυρίευε ανάμεσα στους εχθρούς σου”». (Psa 110:2).

Επομένως, η γέννηση που βλέπει ο Ιωάννης συνδέεται στενά με τον Ιησού Χριστό. Όχι, δεν πρόκειται για τη γέννηση του Ιησού από μια παρθένα τον πρώτο αιώνα της Κοινής μας Χρονολογίας, ούτε θα μπορούσε να αναφέρεται στην ανάσταση του Ιησού σε πνευματική ζωή, το 33 Κ.Χ. Επιπλέον, δεν πρόκειται για κάποια μετεμψύχωση. Αντίθετα, πρόκειται για τη γέννηση της Βασιλείας του Θεού ως οντότητας το 1914, στην οποία ο Ιησούς—που βρίσκεται στον ουρανό εδώ και σχεδόν 20 αιώνες—ενθρονίστηκε ως Βασιλιάς. (Apoc 12:10).

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 16:14,16: «εσν γρ πνεματα δαιμονων ποιοντα σημεα, κπορεεται π τος βασιλες τς οκουμνης λης συναγαγεν ατος ες τν πλεμον τς μρας τς μεγλης το θεο το παντοκρτορος.» «Κα συνγαγεν ατος ες τν τπον τν καλομενον βραϊστ ρμαγεδδν.»

Apoc 19:11-15: «Κα εδον τν ορανν νεγμνον, κα δο ππος λευκς κα καθμενος π ατν [καλομενος] πιστς κα ληθινς, κα ν δικαιοσν κρνει κα πολεμε. ο δ φθαλμο ατο [ς] φλξ πυρς, κα π τν κεφαλν ατο διαδματα πολλ, χων νομα γεγραμμνον οδες οδεν ε μ ατς, κα περιβεβλημνος μτιον βεβαμμνον αματι, κα κκληται τ νομα ατο λγος το θεο. Κα τ στρατεματα [τ] ν τ οραν κολοθει ατ φ πποις λευκος, νδεδυμνοι βσσινον λευκν καθαρν. κα κ το στματος ατο κπορεεται ομφαα ξεα, να ν ατ πατξ τ θνη, κα ατς ποιμανε ατος ν ῥάβδ σιδηρ, κα ατς πατε τν ληνν το ονου το θυμο τς ργς το θεο το παντοκρτορος»

Οι πολλές μορφές της αδικίας: Αρκεί να σκεφτεί κανείς μόνο τα πολλά χρήματα και τον τεράστιο χρόνο, που σπαταλιούνται στην παραγωγή πολεμικών όπλων και εφοδίων, και που τελικά προκαλούν εκατομμύρια άσκοπους θανάτους, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων ανθρώπων. Όπως και τα κολοσσιαία ποσά που απαιτούν και επιζητούν οι, ποικίλης μορφής, «νόμιμες» και παράνομες απολαύσεις στα πλαίσια ιδιοτελών παρορμήσεων των ανθρώπων.

Όλα αυτά προκαλούν και εξάπτουν το δίκαιο θυμό του Δημιουργού Ιεχωβά Θεού. Για το λόγο αυτό Εκείνος έχει διορίσει τον Γιο Του για να διεξαγάγει έναν κατά πάντα δίκαιο πόλεμο εναντίον ολόκληρου αυτού του πονηρού συστήματος πραγμάτων, προκειμένου να τερματίσει οριστικά και τελεσίδικα τις αδικίες κάθε μορφής.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 11:1: Jek 40:3

Apoc 12:5: Psa 2:9  Psa 110:2  Apoc 19:15

Apoc 19:15: Psa 2:9  Apoc 2:27

1) Η λ. ῾Ράβδῳ στο εδάφιο Apoc 19:15  περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

2) Η λ. ῾Ράβδος στο εδάφιο Heb 1:8 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Psa 45:6-7).

3) Η λ. ῾Ράβδῳ στο εδάφιο Apoc 19:15 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Psa 2:9).

4) Η λ. ῾Ράβδον αναφέρεται στο εδάφιο Mar 6:8 στο οποίο (εδάφιο) υπάρχει μείξη ορθού και πλάγιου λόγου. Το φαινόμενο είναι «αρχαιοελληνικός ιδιωματισμός» και μάλιστα «αττικισμός» της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

5) Ποιμενικὴ ράβδος, Ο΄ Mic 7:14, Psa 73:3.

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο'): Psa 23:4.

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Rod, Staff.

Ράβδος, ου, , a staff, a rod, a wand; a fishing-rod, Odys. xii, 251; the caduceus of Mercury, Id. v, 47; a sceptre, Pind. Olymp. ix, 51; a verse or stave; κατά ῥάβδον, through a series of staves, Id. Isth. iv, 60; pl. the Roman fasces the shaft of a spear; a stroke or line; a vein of metal. Hence, in Latin, radius, and, in English, rod.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Virga.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Stange.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Asta.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Barre.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Barra.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Haste.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Staaf.