Ευρετήριο

Τεσσεράκοντα





ΡΙΖΑ: <ΤΕΣΣΑΡΕΣ+-ΚΟΝΤΑ, α) βλ.λ. Τέσσαρες, β) -ΚΟΝΤΑ<*DKOMT, ετεροιωμένη βαθμίδα του *DEKMT-.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Σαράντα.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Τέσσαρες Mat 14:25, Τεσσαρακονταετής Act 7:23, Δεκατέσσαρες Mat 1:17, Τέταρτος Mat 14:25, Τετρακόσια Act 5:36, Τετραπλοῦς Luk 19:8, Τεταρταῖος Joh 11:39, Τετράπους Act 10:12, Τετράγωνος Act 21:16.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Ἀριθμῶ Mat 10:30, Ἀριθμός Luk 22:3, Μετρῶ 2Co 10:12, Apoc 11:1, Μετρητής Joh 2:6.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Πέντε Mat 14:17, Ἑπτά Luk 2:30, Δέκα Apoc 12:3.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Άκλιτο αριθμητικό.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ.

ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ-ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 21:16-17: «κα πλις τετργωνος κεται κα τ μκος ατς σον [κα] τ πλτος. κα μτρησεν τν πλιν τ καλμ π σταδων δδεκα χιλιδων, τ μκος κα τ πλτος κα τ ψος ατς σα στν. κα μτρησεν τ τεχος ατς κατν τεσσερκοντα τεσσρων πηχν μτρον νθρπου, στιν γγλου.»

Apoc 21:17: «κα μτρησεν τ τεχος ατς κατν τεσσερκοντα τεσσρων πηχν μτρον νθρπου, στιν γγλου.»

Το στάδιον ως (Ρωμαϊκό) μέτρο απόστασης (μήκος), αναφερόμενο και ως στάδιος, ήταν το 1/8 του ρωμαϊκού μιλίου ή 185 μέτρα (εδώ συνολ. μήκους 288 χλμ.).

Ως οργυιά (Ρωμαϊκό) μέτρο απόστασης ήταν 1/100 περίπου του σταδίου = 1,80 μ. Ένας πήχυς = 0,46 μ., εδώ οι 144 πήχεις είναι 662,40 μ. (παραβ. και Mat 6:27).

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 5:9,10: «καᾄδουσιν ᾠδὴν καινὴν λέγοντες· ἄξιος εἶ λαβεῖν τὸ βιβλίον καἀνοῖξαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ, ὅτι ἐσφάγης καἠγόρασας τῷ θεἐν τῷ αἵματί σου ἐκ πάσης φυλῆς καὶ γλώσσης καὶ λαοῦ καἔθνους καἐποίησας αὐτοὺς τῷ θεἡμῶν βασιλεῖς καἱερεῖς, καὶ βασιλεύσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς.»

Apoc 7:4: «Καἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐσφραγισμένων, ἑκατὸν τεσσεράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, ἐσφραγισμένοι ἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν Ἰσραήλ»

Apoc 7:9-17: «Μετὰ ταῦτα εἶδον, καἰδοὄχλος πολύς, ὃν ἀριθμῆσαι αὐτὸν οὐδεὶς ἐδύνατο, ἐκ παντὸς ἔθνους καὶ φυλῶν καὶ λαῶν καὶ γλωσσῶν ἑστῶτες ἐνώπιον τοῦ θρόνου καἐνώπιον τοἀρνίου περιβεβλημένους στολὰς λευκὰς καὶ φοίνικες ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν, καὶ κράζουσιν φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες· ἡ σωτηρία τῷ θεἡμῶν τῷ καθημένἐπὶ τῷ θρόνῳ καὶ τἀρνίῳ. Καὶ πάντες οἄγγελοι εἱστήκεισαν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων καἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ θρόνου ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν τῷ θε λέγοντες· ἀμήν, ἡ εὐλογία καἡ δόξα καἡ σοφία καἡ εὐχαριστία καἡ τιμὴ καἡ δύναμις καἰσχὺς τῷ θεἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν. Καἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγων μοι· οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκὰς τίνες εἰσὶν καὶ πόθεν ἦλθον; καὶ εἴρηκα αὐτῷ· κύριέ μου, σὺ οἶδας. καὶ εἶπέν μοι· οὗτοί εἰσιν οἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης καἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν καἐλεύκαναν αὐτὰς ἐν τῷ αἵματι τοἀρνίου. διὰ τοῦτό εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ καὶ λατρεύουσιν αὐτἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ, καὁ καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου σκηνώσει ἐπ᾽ αὐτούς. οὐ πεινάσουσιν ἔτι οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι οὐδὲ μὴ πέσἐπ᾽ αὐτοὺς ἥλιος οὐδὲ πᾶν καῦμα, ὅτι τἀρνίον τἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ποιμανεῖ αὐτοὺς καὁδηγήσει αὐτοὺς ἐπὶ ζωῆς πηγὰς ὑδάτων, καἐξαλείψει ὁ θεὸς πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.»

Apoc 14:1-3: «Καὶ εἶδον, καἰδοὺ τἀρνίον ἑστὸς ἐπὶ τὄρος Σιὼν καὶ μετ᾽ αὐτοἑκατὸν τεσσεράκοντα τέσσαρες χιλιάδες ἔχουσαι τὄνομα αὐτοῦ καὶ τὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ γεγραμμένον ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν. καἤκουσα φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοὡς φωνὴν ὑδάτων πολλῶν καὡς φωνὴν βροντῆς μεγάλης, καἡ φωνἣν ἤκουσα ὡς κιθαρῳδῶν κιθαριζόντων ἐν ταῖς κιθάραις αὐτῶν. καᾄδουσιν [ὡς] ᾠδὴν καινὴν ἐνώπιον τοῦ θρόνου καἐνώπιον τῶν τεσσάρων ζῴων καὶ τῶν πρεσβυτέρων, καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο μαθεῖν τὴν ᾠδὴν εἰ μὴ αἑκατὸν τεσσεράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, οἠγορασμένοι ἀπὸ τῆς γῆς.»

Apoc 20:6: «μακάριος καἅγιος ἔχων μέρος ἐν τἀναστάσει τῇ πρώτῃ· ἐπὶ τούτων ὁ δεύτερος θάνατος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν, ἀλλἔσονται ἱερεῖς τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ βασιλεύσουσιν μετ᾽ αὐτοῦ [τὰ] χίλια ἔτη.»

Apoc 21:3,4: «καἤκουσα φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ θρόνου λεγούσης· ἰδοἡ σκηνὴ τοῦ θεοῦ μετὰ τῶν ἀνθρώπων, καὶ σκηνώσει μετ᾽ αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ λαοὶ αὐτοἔσονται, καὶ αὐτὸς ὁ θεὸς μετ᾽ αὐτῶν ἔσται [αὐτῶν θεός], καἐξαλείψει πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι οὔτε πένθος οὔτε κραυγὴ οὔτε πόνος οὐκ ἔσται ἔτι, [ὅτι] τὰ πρῶτα ἀπῆλθαν.»

Τα εδάφια αυτά αναφέρονται στην πρώτη ομάδα από 144.000 αφιερωμένους και βαπτισμένους αληθινούς Χριστιανούς που έχουν λάβει την ελπίδα να υπηρετούν ως ουράνιοι ιερείς και να κυβερνούν από εκεί τη γη ως «βασιλιάδες» με τον Ιησού Χριστό (σημ.: η δεύτερη ομάδα αποτελείται απ΄ ένα σύμμικτο πλήθος πιστών ανθρώπων που θα κατοικούν στη γη. Το πλήθος αυτό είναι γνωστό και αυτό από την Αγία Γραφή ως «άλλα πρόβατα ή πολύς όχλος» (Joh 10:16, Apoc 7:9).

Μέσω της διευθέτησης αυτής τακτοποιούνται «όλα τα πράγματα που βρίσκονται στους ουρανούς καθώς και όλα τα πράγματα που βρίσκονται πάνω στη γη» (Col 1:19,20, Eph 1:10).

Οι παραπάνω αναφερόμενες θεόπνευστες διευθετήσεις είναι τα μέσα με τα οποία πραγματοποιούνται τα οφέλη από το λύτρο (την απολυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού) τα οποία θα εφαρμοστούν σταδιακά σ’ ολόκληρη την υπάκουη ανθρωπότητα σε μία περίοδο χιλίων ετών (1Co 15:24-26).

Ειδικότερα, όσον αφορά «το μεγάλο πλήθος ή τα άλλα πρόβατα» θα επιζήσουν απ΄την «ερχόμενη μεγάλη θλίψη»(βλ. εδάφια Apoc 7:9-17). Αλλά δεν χρειάζεται να περιμένουν μέχρι τότε για ν’ απολαύσουν τα οφέλη από το λύτρο (την απολυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού).

Όλοι αυτοί έχουν ήδη «πλύνει τις πόλεις τους και τις έχουν κάνει λευκές με το αίμα του Αρνίου. Επειδή ασκούν πίστη στο λύτρο ακόμα και τώρα λαμβάνουν πνευματικά οφέλη από αυτή τη στοργική διευθέτηση. Έχουν ανακηρυχτεί δίκαιοι ως φίλοι του Θεού (Jas 2:23).

Επίσης ως αποτέλεσμα της απολυτρωτικής θυσίας του Ιησού Χριστού, τώρα μπορούν: α) να πλησιάζουν με παρρησία το θρόνο της παρ’ αξίαν καλοσύνης του Θεού (Heb 4:14-16), β) όταν σφάλλουν ή αμαρτάνουν λαμβάνουν απευθείας συγχώρεση (Eph 1:7), γ) απολαμβάνουν μια καθαρισμένη συνείδηση παρ’ όλο ότι είναι ατελείς (Heb 9:9, 10:92, 1Pe 3:21), δ) βρίσκονται συνεχώς σε μια πραγματική εξέλιξη συμφιλίωσης με τον Ιεχωβά Θεό (2Co 5:19,20) και ε) αναμένουν με βεβαιότητα ότι στη χιλιετή Βασιλεία του Θεού «θα ελεθερωθούν από την υποδούλωση στη φθορά» και στ) σταδιακά και τελικά «θα έχουν και θ’ απολαύσουν την ένδοξη ελευθερία των παιδιών του Θεού»(Rom 8:21).

Τι υπέροχες ευλογίες και αίσθημα δέους γι’ αυτή την πραγματική προοπτική χάρις στην απολυτρωτική θυσία του Βασιλιά και Λυτρωτή του ανθρώπινου γένους του Ιησού Χριστού!

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 7:4: Apoc 14:1,3

Apoc 11:2: Apoc 21:2, 13:15

Apoc 13:5: Apoc 11:2,3

Apoc 14:3: Apoc 4:4, 19:14, 7:4

1) Η λ. Τεσσαράκοντα στο εδάφιο Act 7:42 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Amo 5:25-27).

2) Η σύνθετη αυτή λ. Τεσσαράκοντα (βλ. ΡΙΖΑ) αποτελεί (ως σύνθεση) ένα από τα γνωρίσματα της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας τα οποία περιλαμβάνονται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη) (παραβ: Ἀγαθοποιός 1Pe 2:14, Ἀγριέλαιος Rom 11:17,24, Ἀγενεαλόγητος Heb 7:13 κ.ά).

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Forty.

Τεσσεράκοντα, Ion. for τεσσαράκοντα.

Τεσσαράκοντα, οἱ, αἱ, τά, forty. Fr. same Th.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Quadraginta, Quadragenae.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Vierzig.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Quaranta.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Quarante.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Cuarenta.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Quarenta.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Veertig.