Ευρετήριο

Ζῶον




ΡΙΖΑ: < ΖΩ (βλ.λ.).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Ζώο.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Ζῶ Mat 4:4, Ζωή Mat 7:14.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Θηρίον Act 28:4, Κτῆνος Luk 10:34, Τετράπους Act 10:12, 11:6, Σφάγιον Act 7:42, Κτῖσμα 1Ti 4:4, Ἄλογον 2Pe 2:12, Αἷμα Heb 13:11, Σάρξ 1Co 15:39.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Πτηνόν 1Co 15:39, Πετεινόν Act 10:12, Ἑρπετόν Jac 3:7.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό β΄ κλίσης, ουδετέρου γένους: Ζῶον, -ου.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ζῶα: Ονομαστική ή αιτιατική πληθυντικού.

2) Ζῶον: Ονομαστική ή αιτιατική ενικού.

3) Ζώου: Γενική ενικού.

4) Ζώων: Γενική πληθυντικού.

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 4:7: «κα τ ζον τ πρτον μοιον λοντι κα τ δετερον ζον μοιον μσχ κα τ τρτον ζον χων τ πρσωπον ς νθρπου κα τ τταρτον ζον μοιον ετ πετομν.»

Το εδάφιο αυτό αναφέρει τη θέση του Ιεχωβά Θεού ως Δημιουργού του Σύμπαντος με το εγγενές δικαίωμα ως Αυτός που προϋπήρχε – υπάρχει – και θα υπάρχει στην Αιωνιότητα. Με το αποκλειστικό αυτό δικαίωμα ασκεί καθοριστικά «την αποκλειστική κυρίαρχη δύναμή του σε ολόκληρο το σύμπαν (βλ. και εδάφιο 11, παραβ. Rom 1:20).

Apoc 4:8: «κα τ τσσαρα ζα, ν καθ ν ατν χων ν πτρυγας ξ, κυκλθεν κα σωθεν γμουσιν φθαλμν, κα νπαυσιν οκ χουσιν μρας κα νυκτς λγοντες· γιος γιος γιος κριος θες παντοκρτωρ, ν κα ν κα ρχμενος.»

Η έκφραση οσιότητας σε υπερθετικό βαθμό: «Άγιος, Άγιος, Άγιος», την οποία αναφέρουν στην Αγία Γραφή κατά καιρούς τόσο δίκαιοι και πιστοί άνθρωποι όσο και άγγελοι. Μάλιστα δε πολύ περισσότερο ο πρώτιστος «όσιος» του Θεού Ιησούς Χριστός.

Ωστόσο ο Ιεχωβά Θεός που είναι η αγάπη, είναι η προσωποποίηση αυτής της ιδιότητας, Αυτός και Μόνος Όσιος και κανένας άλλος δεν μπορεί να εκδηλώσει οσιότητα πληρέστερα όσο Εκείνος (1Jo 4:8). Γι’ αυτό δίκαια του απονέμεται η Αγνότητα (ως ο Μόνος Όσιος) στον υπερθετικό βαθμό (βλ. και εδάφιο Apoc 15:4).

Apoc 5:1,2,5,9: «Καὶ εἶδον ἐπὶ τὴν δεξιὰν τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου βιβλίον γεγραμμένον ἔσωθεν καὶ ὄπισθεν κατεσφραγισμένον σφραγῖσιν ἑπτά. καὶ εἶδον ἄγγελον ἰσχυρὸν κηρύσσοντα ἐν φωνῇ μεγάλῃ· τίς ἄξιος ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον καὶ λῦσαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ;» «καὶ εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγει μοι· μὴ κλαῖε, ἰδοὺ ἐνίκησεν ὁ λέων ὁ ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα, ἡ ῥίζα Δαυίδ, ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον καὶ τὰς ἑπτὰ σφραγῖδας αὐτοῦ.» «καὶ ᾄδουσιν ᾠδὴν καινὴν λέγοντες· ἄξιος εἶ λαβεῖν τὸ βιβλίον καὶ ἀνοῖξαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ, ὅτι ἐσφάγης καὶ ἠγόρασας τῷ θεῷ ἐν τῷ αἵματί σου ἐκ πάσης φυλῆς καὶ γλώσσης καὶ λαοῦ καὶ ἔθνους».

Apoc 5:8: «Κα τε λαβεν τ βιβλον, τ τσσαρα ζα κα ο εκοσι τσσαρες πρεσβτεροι πεσαν νπιον το ρνου χοντες καστος κιθραν κα φιλας χρυσς γεμοσας θυμιαμτων, α εσιν α προσευχα τν γων»

Ο Ιεχωβά Θεός αποκαλείται «Αυτός που ακούει προσευχή» και ακούει με γνήσια και πραγματική κατανόηση (Psa 65:2). Έτσι δεν ανέχεται απλά τις προσευχές των πιστών υπηρετών Του, αλλά στην πραγματικότητα βρίσκει καθαρή ευχαρίστηση σ’ αυτές τις προσευχές, με αίσθημα βαθιάς ικανοποίησης και χαράς που προκαλείται από την ενέργεια των πιστών λάτρεών Του.

Ο Λόγος Του παρομοιάζει τις προσευχές αυτές με «θυμίαμα ενώπιόν Του», καθώς το κάψιμο του θυμιάματος κατευθυνόμενο προς τα πάνω στέλνει ένα ευωδιαστικό κατευναστικό καπνό (παραβ. Psa 141:2).

Πραγματικά είναι πολύ παρηγορητικό και ενθαρρυντικό να γνωρίζουμε ότι όλες οι ειλικρινείς προσευχές μας (ως παρόμοιες με το θυμίαμα) ανεβαίνουν και ευαρεστούν τον Υπέρτατο Κύριο, Δημιουργό και Θεό μας (Psa 48:14).

Η προτροπή, λοιπόν, είναι αν θέλει ένας πιστός και αφιερωμένος λάτρης του Ιεχωβά Θεού να πλησιάσει τον Δημιουργό του, τον Ιεχωβά Θεό με προσευχή και να προσπαθεί να το κάνει αυτό κάθε μέρα: Να ανοίγει διάπλατα την καρδιά του ενώπιόν Του και να μη διστάζει, με ειλικρίνεια, σεβασμό, δέος και μ’ ένα υγιές αίσθημα φόβου να του λέει τα πάντα (Psa 62:8).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 4:6: Jek 1:5  Apoc 4:9

Apoc 4:7: Apoc 6:5  Apoc 6:7    Apoc 4:7

Apoc 4:8: Apoc 5:8

Apoc 6:1: Apoc 4:7

Apoc 6:3: Apoc 4:7

Apoc 6:5: Apoc 4:7

Apoc 6:6: Apoc 7:11

Apoc 7:11: Apoc 14:3

Apoc 14:3: Apoc 4:6

Apoc 15:7: Apoc 19:4

Apoc 19:4: Apoc 4:6  1Ki 22:19

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο'): Gen 1:21, Ezr 1:5,13,15.

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Animal, Beast, Creature.

Ζῶον, ου, τό, a living creature, an animal, Xen. Cyr. I, 1, 3; Il. v, 515; in the plural, frequently, the figures of animals, Herodt. ii, 124, and I, 203. Fr. ζωή.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Animal, Pecus.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Tier, Kreatur.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Animale, Bestia, Creatura.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Bête, Créature.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Bestia, Criatura.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Animal, Criatura.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Dier, Beast, Creature.