Ευρετήριο

Ἔθνος



ΡΙΖΑ: < ΕΘΟΣ (βλ.λ.).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Έθνος.

2) (Στον πληθυντ. τα έθνη) οι εθνικοί, οι μη Ιουδαίοι που δεν λατρεύουν τον Θεό.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ:Ἐθνικός Mat 5:47, Ἐθνικῶς Gal 2:14.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Ἄνθρωπος Joh 6:10, Λαός Μat 27:25, Ἕλλην Gal 2:3, Joh 7:35, Rom 1:14, Ἰουδαῖος Col 3:11, Γενεά Phl 2:15, Ὄχλος Mat 5:1, Act 1:15, Δῆμος Act 12:22, Δωδεκάφυλον Act 26:7, Ἀναστροφή Gal 1:13, Μῆδοι Αct 2:9, Ἀσία Act 2:9, Λιβύη Act 2:10, Φρυγία Act 2:10, Αἴγυπτος Act 2:10, Ρωμαῖοι Act 2:10, Γλῶσσες Act 2:11.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Βάρβαρος Rom 1:14, Ἀλλόφυλος Act 10:28, Ἀλλογενής Luk 17:18.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό γ΄ κλίσης, ουδετέρου γένους: Ἔθνος, -ους.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ἔθνει: Δοτική ενικού.

2) Ἔθνεσι: Δοτική πληθυντικού.

3) Ἔθνη: Ονομαστική ή αιτιατική πληθυντικού.

4) Ἔθνος: Ονομαστική ή αιτιατική ενικού.

5) Ἔθνους: Γενική ενικού.

6) Ἐθνῶν: Γενική πληθυντικού.

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Apoc 5:9,10: «κα δουσιν δν καινν λγοντες· ξιος ε λαβεν τ βιβλον κα νοξαι τς σφραγδας ατο, τι σφγης κα γρασας τ θε ν τ αματ σου κ πσης φυλς κα γλσσης κα λαο κα θνους κα ποησας ατος τ θε μν βασιλεῖς κα ερες, κα βασιλεσουσιν π τς γς.»

Apoc 7:4: «Κα κουσα τν ριθμν τν σφραγισμνων, κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες, σφραγισμνοι κ πσης φυλς υἱῶν σραλ»

Apoc 7:9-17: «Μετ τατα εδον, κα δο χλος πολς, ν ριθμσαι ατν οδες δνατο, κ παντς θνους κα φυλν κα λαν κα γλωσσν σττες νπιον το θρνου κα νπιον το ρνου περιβεβλημνους στολς λευκς κα φονικες ν τας χερσν ατν, κα κρζουσιν φων μεγλ λγοντες· σωτηρα τ θε μν τ καθημν π τ θρν κα τ ρνίῳ……»

Τα εδάφια αυτά αναφέρονται στην πρώτη ομάδα από 144.000 αφιερωμένους και βαπτισμένους αληθινούς Χριστιανούς που έχουν λάβει την ελπίδα να υπηρετούν ως ουράνιοι ιερείς και να κυβερνούν από εκεί τη γη ως «βασιλιάδες» με τον Ιησού Χριστό (σημ.: η δεύτερη ομάδα αποτελείται απ΄ ένα σύμμικτο πλήθος πιστών ανθρώπων που θα κατοικούν στη γη. Το πλήθος αυτό είναι γνωστό και αυτό από την Αγία Γραφή ως «άλλα πρόβατα ή πολύς όχλος» (Joh 10:16, Apoc 7:9).

Μέσω της διευθέτησης αυτής τακτοποιούνται «όλα τα πράγματα που βρίσκονται στους ουρανούς καθώς και όλα τα πράγματα που βρίσκονται πάνω στη γη» (Col 1:19,20, Eph 1:10).

Οι παραπάνω αναφερόμενες θεόπνευστες διευθετήσεις είναι τα μέσα με τα οποία πραγματοποιούνται τα οφέλη από το λύτρο (την απολυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού) τα οποία θα εφαρμοστούν σταδιακά σ’ ολόκληρη την υπάκουη ανθρωπότητα σε μία περίοδο χιλίων ετών (1Co 15:24-26).

Ειδικότερα, όσον αφορά «το μεγάλο πλήθος ή τα άλλα πρόβατα» θα επιζήσουν απ΄την «ερχόμενη μεγάλη θλίψη»(βλ. εδάφια Apoc 7:9-17). Αλλά δεν χρειάζεται να περιμένουν μέχρι τότε για ν’ απολαύσουν τα οφέλη από το λύτρο (την απολυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού).

Όλοι αυτοί έχουν ήδη «πλύνει τις πόλεις τους και τις έχουν κάνει λευκές με το αίμα του Αρνίου. Επειδή ασκούν πίστη στο λύτρο ακόμα και τώρα λαμβάνουν πνευματικά οφέλη από αυτή τη στοργική διευθέτηση. Έχουν ανακηρυχτεί δίκαιοι ως φίλοι του Θεού (Jas 2:23).

Επίσης ως αποτέλεσμα της απολυτρωτικής θυσίας του Ιησού Χριστού, τώρα μπορούν: α) να πλησιάζουν με παρρησία το θρόνο της παρ’ αξίαν καλοσύνης του Θεού (Heb 4:14-16), β) όταν σφάλλουν ή αμαρτάνουν λαμβάνουν απευθείας συγχώρεση (Eph 1:7), γ) απολαμβάνουν μια καθαρισμένη συνείδηση παρ’ όλο ότι είναι ατελείς (Heb 9:9, 10:92, 1Pe 3:21), δ) βρίσκονται συνεχώς σε μια πραγματική εξέλιξη συμφιλίωσης με τον Ιεχωβά Θεό (2Co 5:19,20) και ε) αναμένουν με βεβαιότητα ότι στη χιλιετή Βασιλεία του Θεού «θα ελεθερωθούν από την υποδούλωση στη φθορά» και στ) σταδιακά και τελικά «θα έχουν και θ’ απολαύσουν την ένδοξη ελευθερία των παιδιών του Θεού»(Rom 8:21).

Τι υπέροχες ευλογίες και αίσθημα δέους γι’ αυτή την πραγματική προοπτική χάρις στην απολυτρωτική θυσία του Βασιλιά και Λυτρωτή του ανθρώπινου γένους του Ιησού Χριστού!

ΛΕΞΙΚΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Η εσχατολογία των Φαρισαίων

Apoc 20:3: «καὶ ἔβαλεν αὐτὸν εἰς τὴν ἄβυσσον καὶ ἔκλεισεν καὶ ἐσφράγισεν ἐπάνω αὐτοῦ, ἵνα μὴ πλανήσῃ ἔτι τὰ ἔθνη ἄχρι τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη. μετὰ ταῦτα δεῖ λυθῆναι αὐτὸν μικρὸν χρόνον.»

Οι Φαρισαίοι ισχυρίζονταν ότι μέρος των αμαρτημάτων που κάνουν οι άνθρωποι πληρώνεται στη γη (Luk 13:1-5, Joh 9:13-7).

Σύμφωνα με τις διδασκαλίες τους αντιπαρέθεταν τον «παρόντα αιώνα» με τον «αιώνα του μέλλοντος. Στο χρονικό αυτό διάστημα στο μεταξύ προσδιορίζεται το τέλος του κόσμου μέσα από φυσικές και παγκόσμιες αναστατώσεις. Έτσι λίγο πριν από τη Βασιλεία του Θεού υπάρχει μια προτελευταία βασιλεία: η βασιλεία του Μεσσία «το Σάββατο του κόσμου» το οποίο θα έχει διάρκεια 1000 έτη (Apoc 20:3). Στο τέλος των χιλίων ετών ο Μεσσίας αποθνήσκει και έτσι εμφανίζεται ο Θεός με όλη τη δόξα Του παραμένοντας τελικά ως Ο μόνος Κυρίαρχος στο σύμπαν.

Με τις διδασκαλίες αυτές οι Φαρισαίοι, εξωτερικά και φαινομενικά μεν ευσεβείς και τυπολάτρες, εσωτερικά δε πονηροί και υποκριτές, αποδέχονταν τις εντολές του Θεού με παρερμηνείες.

Τέλος με τη φαινομενική υποκριτική συμπεριφορά τους ασκούσαν μεγάλη επιρροή στο λαό και στους Αρχιερείς της εποχής τους (παραβ. Mat 23:13-29, Luk 18:11-14).

Για όλους τους παραπάνω λόγους, η «δικαιοσύνη των Γραμματέων και των Φαρισαίων», οι οποίοι με υπερήφανο και εγωϊστικό τρόπο απεύθυναν δήθεν ευχαριστίες προς τον Θεό, ενώ περιφρονούσαν επιδεικτικά τους αμαρτωλούς ανθρώπους, καθώς διαλαλούσαν με υπερβολική μεγαλοπρέπεια, πομπωδώς, με στομφώδες και επιδεικτικό ύφος, αποσκοπώντας στον εντυπωσιασμό, τα έργα τους για τα μάτια του κόσμου. Όμως με αυτούς τους τρόπους δεν είχαν καμία εύνοια στα μάτια του Θεού, καθώς ήταν πλήρως αποδοκιμασμένοι, όπως ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός ανέφερε με το γνωστό «Οὐαὶ ὑμῖν γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί» (Mat 6:2, 23:24-28, Luk 11:39,44,46, 18:9-14).

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 20:3: «κα βαλεν ατν ες τν βυσσον κα κλεισεν κα σφργισεν πνω ατο, να μ πλανσ τι τ θνη χρι τελεσθ τ χλια τη. μετ τατα δε λυθναι ατν μικρν χρνον.»

Όπως περιγράφεται στο εδάφιο Apoc 21:5 (βλ.λ.), καθώς καταστρέφεται το παλαιό ασεβές πονηρό σύστημα πραγμάτων, τίθεται εκτός δράσης και ο Σατανάς ή Διάβολος μαζί με τους δαίμονές του. Έτσι απελευθερώνεται για πρώτη φορά η ανθρωπότητα από τη σατανική επιρροή που ήταν γεμάτη από μίσος και αρνητική επιρροή. Ολόκληρη η ανθρωπότητα πλέον «αναπνέει» ελεύθερα και ένα τεράστιο αίσθημα ανακούφισης κυριαρχεί τελικά σ’ εκείνους τους πιστούς δούλους του Θεού που απελευθερώνονται, έτοιμοι να ζήσουν αιώνια σε μια παραδεισένια γη: «κα κουσα φωνς μεγλης κ το θρνου λεγοσης· δο σκην το θεο μετ τν νθρπων, κα σκηνσει μετ ατν, κα ατο λαο ατο σονται, κα ατς θες μετ ατν σται [ατν θες], κα ξαλεψει πν δκρυον κ τν φθαλμν ατν, κα θνατος οκ σται τι οτε πνθος οτε κραυγ οτε πνος οκ σται τι, [τι] τ πρτα πλθαν.» (Apoc 21:3-4).

Apoc 16:14,16: «εσν γρ πνεματα δαιμονων ποιοντα σημεα, κπορεεται π τος βασιλες τς οκουμνης λης συναγαγεν ατος ες τν πλεμον τς μρας τς μεγλης το θεο το παντοκρτορος.» «Κα συνγαγεν ατος ες τν τπον τν καλομενον βραϊστ ρμαγεδδν.»

Apoc 19:11-15: «Κα εδον τν ορανν νεγμνον, κα δο ππος λευκς κα καθμενος π ατν [καλομενος] πιστς κα ληθινς, κα ν δικαιοσν κρνει κα πολεμε. ο δ φθαλμο ατο [ς] φλξ πυρς, κα π τν κεφαλν ατο διαδματα πολλ, χων νομα γεγραμμνον οδες οδεν ε μ ατς, κα περιβεβλημνος μτιον βεβαμμνον αματι, κα κκληται τ νομα ατο λγος το θεο. Κα τ στρατεματα [τ] ν τ οραν κολοθει ατ φ πποις λευκος, νδεδυμνοι βσσινον λευκν καθαρν. κα κ το στματος ατο κπορεεται ομφαα ξεα, να ν ατ πατξ τ θνη, κα ατς ποιμανε ατος ν ῥάβδ σιδηρ, κα ατς πατε τν ληνν το ονου το θυμο τς ργς το θεο το παντοκρτορος»

Οι πολλές μορφές της αδικίας: Αρκεί να σκεφτεί κανείς μόνο τα πολλά χρήματα και τον τεράστιο χρόνο, που σπαταλιούνται στην παραγωγή πολεμικών όπλων και εφοδίων, και που τελικά προκαλούν εκατομμύρια άσκοπους θανάτους, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων ανθρώπων. Όπως και τα κολοσσιαία ποσά που απαιτούν και επιζητούν οι, ποικίλης μορφής, «νόμιμες» και παράνομες απολαύσεις στα πλαίσια ιδιοτελών παρορμήσεων των ανθρώπων.

Όλα αυτά προκαλούν και εξάπτουν το δίκαιο θυμό του Δημιουργού Ιεχωβά Θεού. Για το λόγο αυτό Εκείνος έχει διορίσει τον Γιο Του για να διεξαγάγει έναν κατά πάντα δίκαιο πόλεμο εναντίον ολόκληρου αυτού του πονηρού συστήματος πραγμάτων, προκειμένου να τερματίσει οριστικά και τελεσίδικα τις αδικίες κάθε μορφής.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 2:26: Psa 2:8  Mat 19:28  Luk 22:29  Apoc 3:21  Apoc 20:4   

Apoc 7:9: Gen 22:18  Hsa 2:2  Hsa 60:3  Apoc 15:4 

Apoc 11:2: Luk 21:24

Apoc 11:9: Apoc 13:7  Apoc 17:15

Apoc 22:2: Jek 47:12

1) Η λ. Ἔθνεσιν στο εδάφιο 1Ti 3:16 αναφέρεται σε ομοιοτέλευτο σχήμα λόγου δηλαδή με φράση στη οποία συμμετέχουν ή τελειώνουν με τις ίδιες ή με ομόηχες λέξεις.

2) Η λ. Ἔθνεσιν στο εδάφιο Rom 1:5 περιλαμβάνεται (με κατάλληλες μετοχές ή αναφορικές προτάσεις) σε μια απαρίθμηση των έργων του Θεού σε αναλογία προς ελληνιστικές ευλογίες, αρετολογίες και δοξολογίες. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

3) Η λ. Ἐθνῶν στο εδάφιο Luk 2:32 περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

4) Η λ. Ἔθνη στο εδάφιο Apoc 15:4 περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

5) Η λ. Ἐθνῶν στο εδάφιο Mat 4:15 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Hsa 8:22, 9:1, 2).

6) Η λ. Ἔθνεσιν στο εδάφιο Mat 12:18 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Hsa 42:1- 4, 9).

7) Η λ. Ἔθνη στο εδάφιο Act 4:25 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Psa 2:1-2).

8) Η λ. Ἐθνῶν στο εδάφιο Act 13:47 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄Hsa 42:6, 49:6).

9) Η λ. Ἔθνη στο εδάφιο Act 15:17 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Amo 9:11, 12).

10) Η λ. Ἔθνει στο εδάφιο Rom 10:19 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Deu 32:21).

11) Η λ. Ἔθνεσιν στο εδάφιο Rom 15:9 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Psa 18:49).

12) Η λ. Ἔθνη στο εδάφιο Rom 15:10 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Deu 32:43).

13) Η λ. Ἐθνῶν στο εδάφιο Rom 15:12 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Hsa 11:10).

14) Η λ. Ἔθνεσιν στο εδάφιο Mar 11:17 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Hsa 60:7).

15) Η λ. Ἔθνος στο εδάφιο Act 7:7 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Gen 17:8).

16) Η λ. Ἐθνῶν στο εδάφιο Rom 4:17 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Gen 17:5).

17) Η λ. Ἔθνη στο εδάφιο Gen 3:6 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Gen 12:3).

18) Η λ. Ἐθνῶν στο εδάφιο Apoc 15:3 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Jer 10:10).

19) Η σημασία της λ. Ἔθνη σε μερικά εδάφια τροποποιήθηκε ή επεκτάθηκε ανάλογα με την αντίστοιχη Εβραϊκή (ή Αραμαϊκή) λέξη ακολουθώντας άλλοτε την βαθύτερη έννοια της εβραϊκής (ή της Αραμαϊκής) λέξης λόγω της στενής σχέσης που υπάρχει με αυτή και άλλοτε την μετάφραση των Ο΄ (Εβδομήκοντα).

20) Η λ. Ἔθνη στο εδάφιο Luk 24:47 αποτελεί σολοικισμό (δηλαδή εκφραστικό συντακτικό λάθος κατά τη διατύπωση του λόγου). Πρόκειται για λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

21) Στην Καινή Διαθήκη τὰ ἔθνη, οἱ ἐθνικοί, ἤτοι πάντες πλὴν τῶν Ἰουδαίων καὶ τῶν Χριστιανῶν· παραβ. βάρβαρος.

1) α) ΑΓΓΛΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΙΖΑ: Ethnos.

β) ΑΓΓΛΙΚΑ: Gentiles, Heathen, Nation, People.

BOSTON

Ἔθνος, εος, τό, a horde or tribe united by similarity of manners, etc., a class or order of men; a nation, people, race; sex; τὸ ἔθνος τὸ θῆλυ, ἢ τὸ ἄῤῥεν, Xen. Œcon. 7, 26; a crowd or multitude, any throng; a band of soldiers, ἰὼν μετὰ ἔθνος ἑταίρων, Il. vii, 115; a swarm of bees, of flies, Il. ii, 87, 469; a flock of flies, Il. ii, 87, 469; a flock of birds, Id. 459. Perhaps from ἔθος.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Gens, Natio, Genus.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Nation, Menschen,

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Nation, Persone.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Nations, Les.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Nación, Pueblo.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Nação, Pessoas.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Natie, Mensen.