Ευρετήριο

Εἰδωλολάτρης



ΡΙΖΑ:< ΕΙΔΩΛΟΝ + ΛΑΤΡΗΣ, ΕΙΔΩΛΟΝ < ΕΙΔΟΣ + επίθ. -ΩΛΟ, (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 1) (βλ.λ. Εἶδος και Λατρεύω).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Ειδωλολάτρης, αυτός που λατρεύει είδωλα.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Εἴδωλον Act 7:41, Λατρεύω Luk 1:74, Λατρεία Joh 16:2, Εἰδωλολατρία 1Co 10:14, Εἰδωλόθυτος Act 15:29.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Ναός Act 17:24, Εὐσεβῶ Act 17:23, Προσκυνῶ Mat 4:9, Joh 4:21, 22, Δεισιδαίμων Act 17:22, Θεραπεύω Act 17:25, Σέβασμα Act 17:23, Χειροποίητος Act 17:24, Βωμός Act 17:23, Ἱερόθυτος 1Co 10:28, Θυσία Heb 13:15, 16.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Ἀληθινός Προσκυνητής Joh 4:23, Ναός (Θεοῦ) 2Co 6:16.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό α΄ κλίσης, αρσενικού γένους: Εἰδωλολάτρης, -ου.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Εἰδωλολάτραι: Ονομαστική πληθυντικού.

2) Εἰδωλολάτραις: Δοτική πληθυντικού.

3) Εἰδωλολάτρης: Ονομαστική ενικού.

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Ειδωλολάτραι (Apoc 22:15)

Ο Ιεχωβά, ο Βασιλιάς της αιωνιότητας, απευθύνεται τώρα στους αναγνώστες της Αποκάλυψης για τελευταία φορά στην προφητεία, λέγοντας: «Δες! Έρχομαι γρήγορα, και την αμοιβή που δίνω την έχω μαζί μου, για να αποδώσω στον καθένα όπως είναι το έργο του. Εγώ είμαι το Άλφα και το Ωμέγα, ο πρώτος και ο τελευταίος, η αρχή και το τέλος. Ευτυχισμένοι είναι εκείνοι που πλένουν τις στολές τους, για να γίνει δική τους η εξουσία να πάνε στα δέντρα της ζωής και για να μπορέσουν να μπουν στην πόλη από τις πύλες της. Έξω είναι οι σκύλοι και εκείνοι που ασκούν πνευματισμό και οι πόρνοι και οι φονιάδες και οι ειδωλολάτρες και ο καθένας που του αρέσει το ψέμα και εμμένει σε αυτό». (Apoc 22:12-15).

Ο Ιεχωβά Θεός, για μια ακόμη φορά, τονίζει την αιώνια κυριαρχία του και το γεγονός ότι αυτό που αποτελούσε από την αρχή σκοπό του πρόκειται επιτέλους να το εκπληρώσει. “Έρχεται γρήγορα” για να εκτελέσει κρίση και να ανταμείψει εκείνους που τον εκζητούν ένθερμα. (Heb 11:6) Οι δικοί του κανόνες καθορίζουν ποιοι θα ανταμειφθούν και ποιοι θα απορριφθούν. Οι κληρικοί του Χριστιανικού κόσμου έχουν ενεργήσει σαν «άλαλοι σκύλοι», εγκρίνοντας σιωπηλά τις φαυλότητες που περιγράφει εδώ ο Ιεχωβά. (Hsa 56:10-12· βλέπε επίσης Deu 23:18, υποσημείωση στη ΜΝΚ.) Ασφαλώς, αυτοί “αρέσκονταν” σε ψεύτικες δοξασίες και δόγματα, “ενέμειναν” σε αυτά και αγνόησαν εντελώς τη συμβουλή του Ιησού προς τις εφτά εκκλησίες. Γι’ αυτό, δεν έχουν καμιά συμμετοχή στη Νέα Ιερουσαλήμ.

ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΦΡΑΣΕΙΣ-ΕΔΑΦΙΑ:

Joh 4:23, 24: «Ὁ πατήρ τοιούτους (προσκυνητάς) ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν (ἐν πνεύματι καὶ ἀλήθεια δεῖ προσκυνεῖν)».

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Apoc 21:8: «τος δ δειλος κα πστοις κα βδελυγμνοις κα φονεσιν κα πρνοις κα φαρμκοις κα εδωλολτραις κα πσιν τος ψευδσιν τ μρος ατν ν τ λμν τ καιομν πυρ κα θείῳ, στιν θνατος δετερος.»

(Βδελύττομαι) αποφεύγω, αποστρέφομαι, σιχαίνομαι κάποιον (κάτι) λόγω αηδίας (βλ. βδέλυγμα, πληθ. βδελύγματα).

Κακοποιοί άνθρωποι: οι άνθρωποι αυτοί στα ΚΕΙΜΕΝΑ είναι γνωστοί ως: α) υβριστές (Mat 5:22), β) κλέφτες (Mat 6:19,20, Luk 12:33,39, Joh 1,8,10, 12:6, Rom 2:21, 1Co 6:10, 1Th 5:2,4, Eph 4:28, 1Pe 4:15, 2Pe 3:10, Apoc 3:3, 16:15), γ) στασιαστές, φονείς (Mat 27:16, Mar 15:7, Luk 23:12,25, Joh 18:40 – ο Βαραββάς - επίσης Mat 22:7, Act 3:14, 28:4, Jas 5:6, 1Pe 4:15, Apoc 21:8, 22:15) και ληστές (Mat 27:38,44, Mar 15:27, Luk 23:32,39, Joh 19:18 - για δύο ληστές: Mat 26:55, Luk 10:30,36, 22:52, Joh 10:1, 2Co 11:26).

Σημείωση:

1) Είναι γνωστή και η έκφραση του Ιησού Χριστού: «ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται, ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ποιεῖτε σπήλαιον λῃστῶν.» (Mat 21:13, παραβ. Hsa 56:7, 60:7, Jer 7:11).

2) Εδώ δεν περιλαμβάνονται οι ψεύτες και κακοποιοί άνθρωποι που δεν εισέρχονται στην Αγία Πόλη της Βασιλείας του Θεού.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 21:8: Gal 5:20

1) Η σύνθετη αυτή λ. Εἰδωλολάτρης (βλ. ΡΙΖΑ) αποτελεί (ως σύνθεση) ένα από τα γνωρίσματα της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας τα οποία περιλαμβάνονται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

2) Η λ. Εἰδωλολάτρης στο εδάφιο 1Co 5:11 περιλαμβάνεται σε μια απαρίθμηση αρετών (γνωστή και ως Αρετολογία) αλλά και παθών. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

3) Η λ. Εἰδωλολάτρης στο εδάφιο Eph 5:5 περιλαμβάνεται σε μια απαρίθμηση αρετών (γνωστή και ως Αρετολογία) αλλά και παθών. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

4) Εἰδωλο-λάτρης, ου, ὁ, ἡ, ὁ λατρεύων, προσκυνῶν εἴδωλα, 1Co 5:10, κτλ.

1) ΑΓΓΛΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΙΖΑ: Idolater.

Εἰδωλολάτρης, ου, , a worshipper of idols; an idolater, 1Cor. x, 7. Fr. εἴδωλον and λάτρις.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Idolis Serviens, Idololatres, Idolorum Servitus, Paganus.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Götzendiener, Pagan.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Idolatra, Pagan.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Idolâtre, Pagan.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Idólatra, Pagano.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Idólatra, Pagão.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Afgodendienaar, Heiden.