Ευρετήριο

Κυριακή



ΡΙΖΑ: < ΚΥΡΙΟΣ (βλ.λ.).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Αυτός που ανήκει στον Κύριο (Ιησού Χριστό).

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Κύριος Mat 6:24, 1Co 1:3, Κυριεύω Luk 22:25, Κατακυριεύω 1Pe 5:3.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Ἰησοῦς Mar 1:1, Δεσπότης Act 4:24, Ἐπιστάτης Luk 17:13, Διδάσκαλος Mat 8:19, 19:16, Βασιλεύς Luk 19:38, Heb 7:1,2, Apoc 1:2, Ἄρχων Apoc 1:5.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Ὑποτάσσομαι 1Co 15:27, Eph 1:22, Δοῦλος Mat 10:24,25, 20:27.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Επίθετο β΄ κλίσης, τρικατάληκτο σε: -ος, -η, -ον.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΕΠΙΘΕΤΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Κυριακῇ: Δοτική ενικού θηλυκού γένους.

2) Κυριακόν: Αιτιατική ενικού ουδετέρου γένους.

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Κυριακή ημέρα (Apoc 1:10)

Το πρώτο όραμα του βιβλίου της Αποκάλυψης αρχίζει στο κεφάλαιο 1, εδάφιο 10. Αυτό το όραμα, όπως και τα υπόλοιπα στην Αποκάλυψη, εισάγεται με μια δήλωση που δείχνει ότι ο Ιωάννης ακούει ή βλέπει κάτι το ασυνήθιστο. (Apoc 1:10, 12· 4:1· 6:1).

Το πρώτο όραμα παρουσιάζεται σε σκηνικό του πρώτου αιώνα όπου κάποια αγγέλματα απευθύνονται σε εφτά εκκλησίες της εποχής του Ιωάννη. Αλλά ο Ιωάννης δείχνει τον καιρό της πραγματικής εκπλήρωσης του οράματος όταν λέει: «Μέσω έμπνευσης βρέθηκα στην ημέρα του Κυρίου». (Apoc 1:10α).

Σε ποια χρονική περίοδο αναφέρεται αυτή η «ημέρα»; Μήπως τα δραματικά γεγονότα της θυελλώδους εποχής μας έχουν κάποια σχέση με αυτήν; Αν ναι, τότε πρέπει να δώσουμε μεγάλη προσοχή στην προφητεία, επειδή επηρεάζει την ίδια τη ζωή μας—ακόμα και την επιβίωσή μας. (1Th 5:20, 21).

Στην Ημέρα του Κυρίου

Σε ποιο χρονικό πλαίσιο τοποθετείται η εκπλήρωση της Αποκάλυψης; Με άλλα λόγια, ποια είναι η ημέρα του Κυρίου; Ο απόστολος Παύλος αναφέρεται σε αυτήν ως καιρό κρίσης και εκπλήρωσης θεϊκών υποσχέσεων. (1Co 1:8· 2Co 1:14· Phl 1:6, 10· 2:16).

Με τον ερχομό αυτής της “ημέρας”, οι μεγαλειώδεις σκοποί του Ιεχωβά προχωρούν προοδευτικά και θριαμβευτικά προς το αποκορύφωμά τους. Αυτή η «ημέρα» αρχίζει με τη στέψη του Ιησού ως ουράνιου Βασιλιά. Ακόμα και αφού ο Ιησούς εκτελέσει κρίση στον κόσμο του Σατανά, η ημέρα του Κυρίου συνεχίζεται με την αποκατάσταση του Παραδείσου και την τελειοποίηση της ανθρωπότητας, ώσπου τελικά ο Ιησούς να «παραδώσει τη βασιλεία στον Θεό και Πατέρα του». (1Co 15:24-26· Apoc 6:1, 2.)

Η εκπλήρωση άλλων Βιβλικών προφητειών μάς βοηθάει να αντιληφθούμε πότε αρχίζει η ημέρα του Κυρίου. Για παράδειγμα, ο Δανιήλ περιέγραψε τη διακοπή της διακυβέρνησης στη γραμμή του Βασιλιά Δαβίδ. Έπειτα από “εφτά καιρούς” θα γινόταν γνωστό «ότι ο Ύψιστος είναι Άρχοντας στη βασιλεία των ανθρώπων και ότι σε όποιον θέλει τη δίνει». (Dan 4:23, 24, 31, 32).

Η μεγαλύτερη εκπλήρωση αυτής της προφητείας άρχισε με την ερήμωση του βασιλείου του Ιούδα, η οποία σύμφωνα με τις Βιβλικές αποδείξεις είχε ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο του 607 Π.Κ.Χ. Τα εδάφια Apoc 12:6, 14 δείχνουν ότι 3 1/2 καιροί ισοδυναμούν με 1.260 ημέρες. Άρα, οι εφτά καιροί (το διπλάσιο) πρέπει να είναι 2.520 ημέρες. Υπολογίζοντας «μία ημέρα για ένα έτος», καταλήγουμε στο ότι η διάρκεια των “εφτά καιρών” είναι 2.520 χρόνια. (Jek 4:6) Επομένως, ο Χριστός Ιησούς άρχισε την ουράνια διακυβέρνησή του στο τελευταίο μέρος του 1914. Το ξέσπασμα του πρώτου παγκόσμιου πολέμου εκείνη τη χρονιά σηματοδότησε την «αρχή βασανιστικών πόνων» που συνεχίζουν να μαστίζουν την ανθρωπότητα.

Πόσο περίτρανα έχουν επιβεβαιώσει τα γεγονότα που συνέβησαν σε αυτόν τον αιματοβαμμένο πλανήτη από το 1914 και έπειτα ότι εκείνο το έτος αποτέλεσε την αρχή της “ημέρας” της παρουσίας του Ιησού! (Mat 24:3-14).

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυριακή (Κυριακός) (1Co 11:20, Apoc 1:10)

Παρ’ όλον ότι ο Ιησούς Χριστός αναστήθηκε την πρώτη ημέρα της εβδομάδας (η οποία τώρα λέγεται Κυριακή), ο Λόγος του Θεού , η Αγία Γραφή, δεν δίνει καμία εντολή να θεωρείται αυτή η ημέρα της εβδομάδας ιερή.

Εν τούτοις η σημασία της ημέρας αυτής και η διατήρησή της στηρίζεται στις φράσεις: «ημέρα του ήλιου» από το παλιό ειδωλολατρικό όνομα «Dies Solis» (Αγγλ.: Sunday, Γερμ.: Sountag). Η εβδομαδιαία Χριστιανική γιορτή (αργότερα) οφείλεται στο γεγονός ότι σε μεγάλο βαθμό υπήρχε σχετικός συναισθηματικός απόηχος στους ειδωλολάτρες και στη συνέχεια στους (κατ’ όνομα) Χριστιανούς, οι οποίοι στηρίζονταν στην ενέργεια του Αυτοκράτορα, «του Μεγάλου» Κωνσταντίνου του Βυζαντίου, ο οποίος θέσπισε με σχετικό διάταγμα (το 321 μ.Χ.) για τους υπηκόους του (κατ’ όνομα Χριστιανούς) και για τους ειδωλολάτρες την από κοινού τήρηση της πρώτης ημέρας της εβδομάδας, γνωστής αρχικά ως «σεβαστής ημέρας του ηλίου» με την «Κυριακή» πρώτη ημέρα της εβδομάδας.

Αυτή η κοινή θέσπιση ήταν μια τακτική την οποία χρησιμοποιούσε ο Αυτοκράτορας εκείνος προκειμένου να συμφιλιώνει τις αταίριαστες και ποικίλες θρησκείες της Αυτοκρατορίας του κάτω από έναν κοινό θεσμό (παραβ. Lectures on the history of the Eastern Church – Διαλέξεις σχετικά με την Ιστορία της Ανατολικής Εκκλησίας) Α.Π. Στάνλεϊ, σελ. 291 Ν. Υόρκη 1871 – βλ. σχετ. και Λ. Φιλιππίδη «Solinvictus» (στον Ιησού Χριστό – Ήλιος της Δικαιοσύνης), Καθ. Θεολ. Σχολ. Παν. Αθήνας «Ιστορία της Εποχής της Καινής Διαθήκης», Αθήνα 1958 σελ. 839 εκ του Τυπογραφείου της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 1:10: 1Co 1:8  1Co 5:5

1) Η λ. Κυριακός χρησιμοποιείται σπάνια στο πρωτότυπο κείμενο των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

2) Κυρίως, ο ανήκων στὸν ΚΥΡΙΟΝ (ΙΗΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΝ)˙ Κ. δεῖπνον, η λεγόμενη ευχαριστία, 1Co 11:20.

3) Η Κυριακὴ ημέρα, dies Dominica, Apoc 1:10, παραβ. Συλλ. Ἐπιγρ. 9452˙ τὸ κυριακὸν (ἐξυπ. δῶμα), ἡ ἐκκλησία, κατά πρώτον σε Διατάγ. Μαξιμίνου παρ’ Εὐσεβ. Ἐκκλ. Ἱστ. 9. 10, Συνόδ. Κανόν. Λαοδ. 28, Ἐκκλ. Ἱστ. 9. 5, 2˙ ἴδε Suicer. (Συνήθως νομίζεται ότι εκ ταύτης της λέξεως παράγονται οι Τευτονικές λ. kirk, kircne, church˙ αλλὰ πώς οἱι βόρειοι λαοὶ παρέλαβον την Ἑλληνικὴν αυτή λέξη μάλλον ή το Ρωμαϊκὸ όνομα ecclesia, δεν έχει εξηγηθεί επαρκώς.)

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Lord, Sunday.

Κυριακός, ή, όν, of or belonging to a lord or master, the lord’s; in the Scriptures, of or belonging to God or Christ; Κυριακή (ἡμέρα), the Lord’s day. Th. κύριος.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Dominicus, Dominus, Die Dominico.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Herrn, Sonntag.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Padrone, La Domenica.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Maître, Le dimanche.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Señor, El Domingo.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Senhor, O Domingo.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Heer, Zondag.