110 1 Αλληλουια.

᾿Εξομολογήσομαί σοι, κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου

ἐν βουλῇ εὐθείων καὶ συναγωγῇ.

2 μεγάλα τὰ ἔργα κυρίου,

ἐξεζητημένα εἰς πάντα τὰ θελήματα αὐτοῦ·

3 ἐξομολόγησις καὶ μεγαλοπρέπεια τὸ ἔργον αὐτοῦ,

καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.

4 μνείαν ἐποιήσατο τῶν θαυμασίων αὐτοῦ,

ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων ὁ κύριος·

5 τροφὴν ἔδωκεν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν,

μνησθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα διαθήκης αὐτοῦ.

6 ἰσχὺν ἔργων αὐτοῦ ἀνήγγειλεν τῷ λαῷ αὐτοῦ

τοῦ δοῦναι αὐτοῖς κληρονομίαν ἐθνῶν.

7 ἔργα χειρῶν αὐτοῦ ἀλήθεια καὶ κρίσις·

πισταὶ πᾶσαι αἱ ἐντολαὶ αὐτοῦ,

8 ἐστηριγμέναι εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος,

πεποιημέναι ἐν ἀληθείᾳ καὶ εὐθύτητι.

9 λύτρωσιν ἀπέστειλεν τῷ λαῷ αὐτοῦ,

ἐνετείλατο εἰς τὸν αἰῶνα διαθήκην αὐτοῦ·

ἅγιον καὶ φοβερὸν τὸ ὄνομα αὐτοῦ.

10 ἀρχὴ σοφίας φόβος κυρίου,

σύνεσις ἀγαθὴ πᾶσι τοῖς ποιοῦσιν αὐτήν.

ἡ αἴνεσις αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.