145 1 Αλληλουια· Αγγαιου καὶ Ζαχαριου.

Αἴνει, ἡ ψυχή μου, τὸν κύριον.

2 αἰνέσω κύριον ἐν ζωῇ μου,

ψαλῶ τῷ θεῷ μου, ἕως ὑπάρχω.

3 μὴ πεποίθατε ἐπ᾽ ἄρχοντας

καὶ ἐφ᾽ υἱοὺς ἀνθρώπων, οἷς οὐκ ἔστιν σωτηρία.

4 ἐξελεύσεται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ·

ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀπολοῦνται πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν.

5 μακάριος οὗ ὁ θεὸς Ιακωβ βοηθός,

ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ ἐπὶ κύριον τὸν θεὸν αὐτοῦ

6 τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν,

τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς,

τὸν φυλάσσοντα ἀλήθειαν εἰς τὸν αἰῶνα,

7 ποιοῦντα κρίμα τοῖς ἀδικουμένοις,

διδόντα τροφὴν τοῖς πεινῶσιν·

κύριος λύει πεπεδημένους,

8 κύριος ἀνορθοῖ κατερραγμένους,

κύριος σοφοῖ τυφλούς,

κύριος ἀγαπᾷ δικαίους·

9 κύριος φυλάσσει τοὺς προσηλύτους,

ὀρφανὸν καὶ χήραν ἀναλήμψεται

καὶ ὁδὸν ἁμαρτωλῶν ἀφανιεῖ.

10 βασιλεύσει κύριος εἰς τὸν αἰῶνα,

ὁ θεός σου, Σιων, εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.